محصولات

پیپرازین

معرفی محصول

اطلاعات پایه پیپرازین

واسطه های دارویی مهم فارماکولوژی و مکانیسم اثر موارد مصرف عوارض جانبی موارد منع مصرف و اقدامات احتیاطی تداخلات آماده سازی سمیت حاد خوراکی داده ها تحریک پوست مراجع اشتعال پذیری و ویژگی های خطرناک ویژگی های ذخیره سازی مواد خاموش کننده استانداردهای حرفه ای

نام محصول:	پیپرازین
مترادف ها:	PIPERAZINE;1,4-DIAZACYCLOHEXANE;AKOS 90646;AKOS BBS-00004315;HEXAHYDRO-1،4-DIAZINE;HEXAHYDROPYRAZINE;DIETHYLENEDIAMINE;Piperazi بدون آب
CAS:	110-85-0
MF:	C4H10N2
مگاوات:	86.14
EINECS:	203-808-3
دسته بندی محصولات:	آلی؛ بلوک ها؛ بلوک های ساختمانی؛ هتروسیکل ها؛ میانی API؛ تیازولین ها/ تیازولیدین ها؛ ترکیبات دارای برچسب ایزوتوپی؛ K00001
فایل مول:	110-85-0.mol

خواص شیمیایی پیپرازین

نقطه ذوب	109-112 درجه (روشن)
نقطه جوش	145-146 درجه (روشن)
تراکم	1.1 گرم در سانتی متر³
فشار بخار	0.۸ میلی‌متر جیوه (۲۰ درجه)
FEMA	4250\|PIPERAZIN
ضریب شکست	1.4460
Fp	65 درجه
دمای ذخیره سازی	ذخیره زیر +30 درجه
انحلال پذیری	H₂O: 0.1 M در 20 درجه، شفاف، بی رنگ
pka	9.83 (در 23 درجه)
فرم	تکه های کریستالی
رنگ	سفید تا کمی زرد
بو	در 0.10 درصد در دی پروپیلن گلیکول. آمونیاکی
PH	11.0-12.5 (25 درجه، 0.1M در H2O)
حد انفجار	14%
نوع بو	آمونیاکی
حلالیت در آب	150 g/L (20 ºC)
حساس	حساس به هوا و رطوبت سنجی
λmax	λ: 260 نانومتر آمکس: 0.035 λ: 280 نانومتر آمکس: 0.010
شماره جکفا	1615
مرک	14,7464
BRN	102555
محدودیت های نوردهی	ACGIH: TWA 0.03 ppm
ثبات:	پایدار. هیگروسکوپیک. حساس به نور قابل اشتعال ناسازگار با اکسید کننده قوی است.
InChIKey	GLUUGHFHXGJENI-UHFFFAOYSA-N
LogP	-1.24 در 20-25 درجه
مرجع پایگاه داده CAS	110-85-0(مرجع پایگاه داده CAS)
مرجع شیمی NIST	پیپرازین (110-85-0)
سیستم ثبت مواد EPA	پیپرازین (110-85-0)

نکات ایمنی

کدهای خطر	C، Xn
بیانیه های ریسک	34-42/43-52/53-62-52-63
بیانیه های ایمنی	22-26-36/37/39-45-61
RIDADR	UN 2579 8/PG 3
WGK آلمان	1
RTECS	TK7800000
F	3-8-23
یادداشت خطر	مضر/خورنده
TSCA	آره
کد HS	2933 59 95
کلاس خطر	8
گروه بسته بندی	III
داده های مواد خطرناک	110-85-0(داده‌های مواد خطرناک)
سمیت	LD50 خوراکی در خرگوش: 2600 mg/kg LD50 پوستی خرگوش 8300 mg/kg

اطلاعات MSDS

ارائه دهنده	زبان
سیگما آلدریچ	انگلیسی
ACROS	انگلیسی
آلفا	انگلیسی

استفاده و سنتز پیپرازین

واسطه های دارویی مهم	پیپرازین یک واسطه دارویی مهم است، عمدتا برای تولید ضد کرم پیپرازین فسفات، پیپرازین سیترات و فلوفنازین، درد قوی، ریفامپیسین، اسید آدیپیک پیپرازین، پیپرازین گوانیدین متیل تتراسایکلین، کینولین پیپرازین فسفات، هیدروتینوازین، پیپرازین هیدرولوکزاین، پیپرازین هیدرولوکسالین تری فلوئوپرازین، دی اتیل کاربامازین سیترات، سیناریزین، فلوناریزین، دکلوکسیزین کاربامازپین قوی، پردنیزولون سدیم فسفات، دگزامتازون سدیم فسفات، PPA، نورفلوکساسین، سیپروفلوکساسین، آسان سرفه پیپرازین، پیپرازین لیکوم، تری پریپرازین لیو و سایر داروها. همچنین برای تولید محصولات سورفکتانت مانند عوامل مرطوب کننده، عوامل امولسیون کننده، و عوامل پخش کننده، و تولید افزودنی های پلاستیکی مانند آنتی اکسیدان ها، نگهدارنده ها، تثبیت کننده ها و افزودنی های لاستیکی استفاده می شود. از دی کلرواتان توسط محلول الکل آمونیاک به دست می آید. شکل 1 فرمول ساختاری پیپرازین.
فارماکولوژی و مکانیسم اثر	پیپرازین یک پایه آلی هتروسیکلیک است که به طور گسترده به عنوان یک ضد کرم استفاده می شود. در ابتدا برای درمان نقرس ساخته شد. اولین استفاده موفقیت آمیز آن در بیماری کرمی توسط Mouriquand و همکاران گزارش شد. در سال 1951^[1]. در حال حاضر این دارو در درمان عفونت های ناشی از آسکاریس لومبریکوئیدس و انتروبیوس ورمیکولاریس استفاده می شود. این دارو باعث فلج شل در کرم‌های حساس می‌شود و انگل‌ها چسبندگی خود را به دیواره روده از دست می‌دهند و توسط پریستالسیس طبیعی روده از بین می‌روند. مکانیسم بیوشیمیایی پشت این عمل نامشخص است. پیپرازین باعث هیپرپلاریزاسیون عضله آسکاریس می شود و آن را به استیل کولین پاسخ نمی دهد.^[2].
نشانه ها	درمان عفونت های ناشی از آسکاریس لومبریکوئیدس و انتروبیوس ورمیکولاریس. هنگامی که هزینه و در دسترس بودن مورد توجه قرار نمی گیرد، باید به جای آن از داروهای ایمن تر و موثرتر مانند مبندازول یا آلبندازول استفاده شود.
اثرات جانبی	عوارض جانبی که معمولاً با دوزهای توصیه شده پیپرازین با آن مواجه می شوند عبارتند از تهوع، استفراغ، گرفتگی عضلات شکمی و اسهال که معمولاً خفیف و خود محدود شونده هستند. اگرچه بروز مطلق ناشناخته است، عوارض جانبی شدید گزارش شده در ادبیات نادر است. آنها را می توان به موارد زیر طبقه بندی کرد: 1. واکنش های آلرژیک مانند کهیر، اگزانتما، حساسیت مفرط، اشک ریزش، رینوره، سرفه مولد و اسپاسم برونش^[3,4]. 2. واکنش های عصبی-روانی^[5-11]: (الف) نوع مغزی مانند سرگیجه، سرگیجه، لرزش، ناهماهنگی، آتاکسی و هیپوتونی همراه با تغییرات EEG؛ ب) نوع روانی مانند مسخ شخصیت، توهم و واکنش های پارانوییک. ج) موارد متفرقه مانند سردرد، اختلالات بینایی، خواب آلودگی، کما و افزایش تعداد حملات پتی مال. واکنش های عصبی-روانی نادر است. بیشتر موارد گزارش شده مربوط به کودکانی است که عوامل پیش از دفع مانند علائم عصبی، بیماری های کلیوی یا کسانی که با دوزهای بالای پیپرازین درمان شده اند، هستند. یک مورد کم خونی همولیتیک در یک بیمار با کمبود G6PD^[12]و یک مورد هپاتیت سمی^[13]نیز گزارش شده است. با این حال، از این موارد نمی توان رابطه علّی ایجاد کرد. نیتروزاسیون پیپرازین به سرطان زا بالقوه N-mononitrosopiperazine در معده بیماران تحت درمان با دوزهای درمانی طبیعی گزارش شده است.^[14]. با این حال، سرطان زایی مربوط به استفاده از پیپرازین علیرغم استفاده از این دارو در طول سالیان متمادی گزارش نشده است. در هر صورت، بعید است که این امر هیچ پیامد بالینی با دوره کوتاه درمان نماتدها داشته باشد.
موارد منع مصرف و اقدامات احتیاطی	پیپرازین نباید به بیماران مبتلا به حساسیت مفرط یا بیماری های عصبی، به ویژه بیماران صرعی داده شود.
فعل و انفعالات	در موش‌ها و موش‌ها، پیپرازین 1 تا 5 گرم بر کیلوگرم به صورت زیر جلدی، عوارض جانبی کلرپرومازین را تشدید می‌کند.^[15]. با این حال، بعید است که این مورد هیچ گونه اهمیت بالینی داشته باشد. پیپرازین با پیرانتل، بفنیوم و لوامیزول آنتاگونیست است، اما هیچ تداخل بالینی احتمالی گزارش نشده است.
آماده سازی	چندین آماده سازی، به غیر از مورد ذکر شده در زیر، حاوی نمک های مختلف پیپرازین موجود است. • Antepar® (خوش آمدید). سوسپانسیون خوراکی 150 میلی گرم پیپرازین هگزا هیدرات در میلی لیتر. قرص 500 میلی گرم پیپرازین هگزا هیدرات.
سمیت حاد خوراکی	LD50 موش: 1900 mg/kg. Oral-Mouse LD50: 600 mg/kg
داده ها تحریک پوست	خرگوش 500 میلی گرم خفیف; چشم - خرگوش 0.25 میلی گرم / 24 ساعت شدید
منابع	1. Mouriquand G, Roman E, Coisnard J (1951). Essai de traitement de l'oxyurose par la piperazine. جی مد لیون، 32، 189-195. 2. del Castillo J, De Mello WC, Morales T (1964). مکانیسم اثر فلج کننده پیپرازین بر روی عضله آسکاریس. Br J Pharmacol، 22، 463-477. 3. Macmillan AL (1973). بثورات دارویی پوسچولر عمومی. درماتولوژی، 146، 285-291. 4. McCullagh SF (1968). آلرژی زایی پیپرازین: مطالعه ای در اتیولوژی محیطی Br J Ind Med, 25, 319-325. 5. بلونی سی، ریزونی جی (1967). عوارض جانبی نوروتوکسیک پیپرازین Lancet, II, 369. 6. Berger JR, Globus M, Melamed E (1979). اختلال حاد گذرا مخچه مرتبط با پیپرازین آدیپات. آرچ نورول، 36، 180-181. 7. بمب RS، Bedi HK (1976). عوارض جانبی نوروتوکسیک پیپرازین Trans R Soc Trop Med Hyg، 70، 358. 8. گوپتا اس آر (1976). سمیت عصبی و واکنش روانی پیپرازین. J Ind Med Ass, 66, 33-34. 9. پارسونز AC (1971). سمیت عصبی پیپرازین "لرزش کرم". BMJ، 4، 790-792. 10. Vallat JN, Vallat JM, Texier J, Léger J (1972). Les signes neurologiques d' مسمومیت همراه با پیپرازین. Bordeaux Médicale، 5، 394-400. 11. Nickey LN (1966). بارش احتمالی تشنج پتی مال با سیترات پیپرازین. J Am Med Ass, 195, 193-194. 12. Buchanan N، Cassel R، Jenkins T (1971). G{2}}کمبود PD و پیپرازین. BMJ, 2, 110. 13. Hamlyn AN، Morris JS، Sarkany I، Sherlock S (1976). هپاتیت پیپرازین Gastroenterology, 70, 1144-1147. 14. Bellander T, sterdahl BG, Hagmar L (1985). تشکیل N-mononitrosopiperazine در معده و دفع آن در ادرار پس از مصرف خوراکی پیپرازین. Toxicol Appl Pharmacol، 80، 193-198. 15. استورمن جی (1973). تعامل بین پیپرازین و کلرپرومازین. Br J Pharmacol، 50، 153-155.
قابلیت اشتعال و ویژگی های خطرناک	قابل احتراق؛ تجزیه گاز سمی اکسید نیتریک در صورت حرارت
ویژگی های ذخیره سازی	تهویه خزانه خشک کردن در دمای پایین; و جدا از اسید ذخیره می شود. از آنجایی که پیپرازین خورنده است، تکه ها در بشکه هایی که با کیسه پلی اتیلن پوشانده شده اند ذخیره می شوند. برای جلوگیری از زرد شدن، بشکه ها باید هوا بسته باشند و در معرض نور مستقیم خورشید قرار نگیرند. محلول آبی در دمای 50 تا 60 درجه در مخازن آهنی عایق شده که قابل گرم شدن است ذخیره می شود.
عامل خاموش کننده	اسپری آب، پودر خشک، دی اکسید کربن، فوم مقاوم در برابر الکل
استانداردهای حرفه ای	TWA 1 mg/m³; STEL 5 میلی گرم در متر
شرح	پیپرازین در پیرازینو بوتازون، یک ترکیب مولکولی از پیپرازین و فنیل بوتازون موجود است. در میان موارد شغلی، بیشترین موارد در صنعت داروسازی یا آزمایشگاه، در پرستاران و دامپزشکان گزارش شده است.
شرح	پیپرازین (مورد شماره 24019) یک استاندارد مرجع تحلیلی است که به عنوان پیپرازین طبقه بندی می شود. این محصول برای کاربردهای تحقیقاتی و پزشکی قانونی در نظر گرفته شده است.
خواص شیمیایی	جامد بی رنگ تا زرد؛ طعم شور
خواص شیمیایی	پیپرازین سوزن یا پودر سفید تا کرم رنگ است. بوی مشخصه شبیه آمونیاک. جامدات قابل احتراق که به راحتی مشتعل نمی شوند.
استفاده می کند	با برچسب پیپرازین
استفاده می کند	کراتولیتیک، ضد سبورئیک
استفاده می کند	پیپرازین به عنوان واسطه در ساخت رنگ‌ها، مواد دارویی، پلیمرها، سورفکتانت‌ها و شتاب‌دهنده‌های لاستیکی استفاده می‌شود.
نشانه ها	پیپرازین (ورمیزین) حاوی یک حلقه هتروسیکلیک است که فاقد گروه کربوکسیل است. این ماده روی عضله کرم‌ها عمل می‌کند و باعث فلج شل برگشت‌پذیر می‌شود که با واسطه‌ی هیپرپلاریزاسیون غشای عضلانی وابسته به کلرید انجام می‌شود. این منجر به بیرون راندن کرم می شود. پیپرازین به عنوان آگونیست در کانال های کلرید در عضله انگل عمل می کند. پیپرازین با موفقیت برای درمان عفونت های A. lumbricoides و E. vermicularis استفاده شده است، اگرچه مبندازول در حال حاضر عامل انتخابی است. پیپرازین به صورت خوراکی تجویز می شود و به راحتی از مجرای روده جذب می شود. بیشتر دارو در عرض 24 ساعت از طریق ادرار دفع می شود. پیپرازین جایگزین مناسبی برای مبندازول برای درمان آسکاریازیس به ویژه در صورت وجود انسداد روده یا صفراوی است. نرخ بهبودی بیش از 80٪ با یک رژیم 2-روزه به دست می‌آید. عوارض جانبی گاهی اوقات شامل ناراحتی گوارشی، کهیر و سرگیجه است. علائم عصبی آتاکسی، هیپوتونی، اختلالات بینایی و تشدید صرع در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی از قبل وجود دارد. به دلیل تشکیل متابولیت نیتروزامین بالقوه سرطان زا و تراتوژن نباید در زنان باردار استفاده شود. از مصرف همزمان پیپرازین و کلرپرومازین یا پیرانتل باید اجتناب شود.
تعریف	ChEBI: یک آزاسیکلوآلکانی است که از یک حلقه شش عضوی حاوی دو اتم نیتروژن در موقعیت های مخالف تشکیل شده است.
نام برند	پینستس (ماریون مرل داو); Pinsirup (Marion Merrell Dow);Adelmintex;Adipalis;Adipalit;Adiver;Ancaris thenium;Ancazine;Antelmina;Antepar (bw);Anterobius;Anthalazine;Anthelmina;Anticucs;Antivermine;Ascalix;Ascalix;Ascarive;3.Ascarive. Asepar;Askaripar;Averamexan;Bel-zine;Bioxurin;B-piperazine;Brirel;Candizine;Carudol;Ciperazin;Citrazine;Coopane;Dak;Demovermil;Diatesurico;Dicevermin;Digesan;Dilaurazine;Dispermin;Dilaurazine;Dispermin;Dilaurazine; انتازین؛ اکویزول-آ؛ اسکوورمین؛ استروپیپات؛ اتافیلین (استیلینات)؛ جنتیازینا؛ گلیکوپیپارسول؛ هکساپار؛ هلماسید؛ هلمزین؛ هلم کش؛ هلمیفرن؛ هلمیپار؛ هلمیرازین (آدیپات)؛ هلمیرازین رومیتیل؛ هلمیرازین رومیتین ;Hexanthelin;Ismiverm;Janes fluid permifu;Jarabe neox;Jetsan supp. (آدیپات);Justalmin;Kennel-maid;Kihomato;Kontipar;Lamboxil;Lombricida tropico;Lombrifher;Lombrikal;Lombrimade;Mapiprin;Maskito;Noxiurotan;Ogen;Okuside;Optiverm;Oxiril شربت (هیدرات؛Oxiurasin)؛ Oxiuran Oxiustip elix;Oxivermin;Oxizin;Oxucid;Oxuril;Oxypip;Oxyzin;Pc (سیترات);Padrax;Paravermin;Pariamate;Par-tega;Perin;Piavermit;Pincide;Pipan;Pip-a-ray;Pipenin;Pip-a-ray;Pipenin;Piperacid; Piperascat;Piperaskat;Piperate;Piperaverm;Piperazinal;Piperazine (adipate);Pipercrean;Piperex;Piperiod;Piperital od;Piperitol;Piper-jodina;Piperol fort;Piperone;Piperoverm;PiperiPiverto; سیترات؛ پیپراسید؛ پیپرازید؛ پیپرازیل؛ پیپرازید؛ پیپتلات؛ پیورما؛ پولوورم؛ پلی کویل؛ پریپسن؛ پروتوورمیل؛ رازینول؛ روندلیم؛ روندوکسیل؛ سانتوبان؛ سیروپار؛ سوپراورم؛ تانیفیگین؛ تنیور؛ تیوازینیاهوآروکول؛ ؛ urodan (فسفات) ؛ urosolvina ؛ شربت اوویلون (هیدرات) ؛ ونپار (هیدرات) ؛ ورمازین ؛ ورمازین ؛ ورمیومپرن ؛ ورمیفوگو ؛ ورمیفوگو ؛ ورمیپان ؛ ورمیفسارم ؛ vermicimte ؛ vermiquimyc ؛ vermexis ؛ vermitox ؛ vermitofrik ؛ vermitofrik ؛ vermitofrik ؛ vermitox ؛ ;Wurmex;Wurmsirup siegfried Multifuge;Multifuj;Nea-vermiol;Nemafugan;Nemasin;Nematocton;Nematorazine;Neo-ifusa;.
سازمان بهداشت جهانی (WHO)	پیپرازین برای اولین بار در اوایل این قرن به عنوان درمانی برای نقرس استفاده شد و فعالیت ضد کرم آن در سال 1949 کشف شد. همچنین به طور قابل توجهی ارزانتر از سایر داروهای ضد کرم است. در برخی از کشورهایی که آسکاریازیس بومی نیست و پیپرازین عمدتاً برای درمان کرم سنجاق استفاده می‌شد، به این دلیل که دیگر داروهای مؤثرتر و کمتر سمی‌تر در حال حاضر در دسترس هستند، از مصرف کنار گذاشته شده است (لیست کامل را ببینید). با این حال، در کشورهای دیگر، پیپرازین در آماده سازی های بدون نسخه در دسترس است. دوزهای بالینی گاهی اوقات علائم عصبی گذرا را القا می کنند و نگرانی وجود دارد که در برخی شرایط دارو ممکن است مقادیر کمی نیتروزامین در معده ایجاد کند. با این حال، به طور گسترده در نظر گرفته می شود که این دوزهای کمی بعید است که منجر به پتانسیل سرطان زایی قابل توجهی شود. (مرجع: (WHODIB) WHO Drug Information Bulletin, 1: 5, , 1983)
توضیحات کلی	کریستال های سوزنی مانند سفید یا بی رنگ. به صورت جامد یا معلق در یک محیط مایع ارسال می شود. بسیار خورنده برای پوست، چشم و غشاهای مخاطی. جامد وقتی در معرض نور قرار می گیرد تیره می شود. نقطه اشتعال 190 درجه فارنهایت. به عنوان بازدارنده خوردگی و به عنوان حشره کش استفاده می شود.
واکنش های هوا و آب	قابل اشتعال آب و دی اکسید کربن را از هوا جذب می کند. محلول در آب.
نمایه واکنش پذیری	1،4-دیازاسیکلو هگزان اسیدها را در واکنش‌های گرمازا خنثی می‌کند و نمک‌ها به اضافه آب را تشکیل می‌دهد. ممکن است با ایزوسیانات ها، آلی هالوژنه، پراکسیدها، فنل ها (اسیدی)، اپوکسیدها، انیدریدها و هالیدهای اسیدی ناسازگار باشد. دی اکسید کربن را از هوا جذب می کند، که می تواند باعث ذوب شدن کریستال های خشک شود. ممکن است هیدروژن، یک گاز قابل اشتعال، در ترکیب با عوامل کاهنده قوی مانند هیدریدها تولید کند. 1،4-دیازاسیکلو هگزان به نور حساس است. 1،4-دیازاسیکلو هگزان آب و دی اکسید کربن را از هوا جذب می کند. 1،4-دیازاسیکلو هگزان ممکن است برای آلومینیوم، منیزیم و روی خورنده باشد. .
خطر سلامت	سمی؛ استنشاق، بلع یا تماس پوست با مواد ممکن است باعث آسیب شدید یا مرگ شود. تماس با ماده مذاب ممکن است باعث سوختگی شدید پوست و چشم شود. از هرگونه تماس پوستی خودداری کنید. آثار تماس یا استنشاق ممکن است با تاخیر همراه باشند. آتش ممکن است گازهای تحریک کننده، خورنده و/یا سمی تولید کند. رواناب حاصل از کنترل آتش یا آب رقیق کننده ممکن است خورنده و/یا سمی باشد و باعث آلودگی شود.
خطر سلامت	پیپرازین یک ماده خورنده است. جامد و محلول های آبی غلیظ آن برای پوست و چشم تحریک کننده هستند. اثر تحریکی در چشم خرگوش ها شدید بود. علائم سمی ناشی از مصرف پیپرازین شامل تهوع، استفراغ، هیجان، تغییر در فعالیت حرکتی، خواب آلودگی و انقباض عضلانی است. با این حال، سمیت این ترکیب کم است. مقدار LD50 خوراکی در موش 1900 میلی گرم بر کیلوگرم است. سمیت استنشاقی بسیار کم است. مقدار LC50 استنشاقی در موش 5400 میلی گرم بر متر است³/2 h.
خطر آتش سوزی	مواد قابل احتراق: ممکن است بسوزد اما به آسانی مشتعل نمی شود. هنگامی که گرم می شود، بخارات ممکن است مخلوط های انفجاری با هوا تشکیل دهند: خطرات انفجار در داخل، خارج و فاضلاب. در تماس با فلزات ممکن است گاز هیدروژن قابل اشتعال ایجاد شود. ظروف ممکن است هنگام گرم شدن منفجر شوند. رواناب ممکن است آبراه ها را آلوده کند. ماده ممکن است به شکل مذاب منتقل شود.
قابلیت اشتعال و انفجار	به شدت قابل اشتعال
کاربردهای دارویی	یک ماده شیمیایی مصنوعی که معمولاً به عنوان سیترات فرموله می شود، اما به صورت نمک های آدیپات، کلسیم ادتات و تارتارات نیز موجود است.
تماس با آلرژن ها	پیپرازین در پیرازینوبوتازون، نمک هممولار پیپرازین و فنیل بوتازون موجود است. در میان موارد شغلی، بیشترین موارد در صنعت داروسازی یا کارگران آزمایشگاه، پرستاران و دامپزشکان گزارش شده است.
مکانیسم عمل	پیپرازین با افزایش نفوذپذیری غشاء به یون های کلرید، پتانسیل استراحت ماهیچه های سوماتیک نماتدها را به ویژه در ناحیه سنسیشیال افزایش می دهد. این منجر به فلج شل انگل ها می شود که از روده دفع می شوند.
فارماکوکینتیک	فعالیت در برابر کرم های روده مستلزم آن است که مقدار قابل توجهی در روده باقی بماند. با این حال، پس از مصرف خوراکی، مقدار متغیری به سرعت از روده کوچک جذب شده و متعاقباً از طریق ادرار دفع می شود. نیمه عمر آن بسیار متغیر است.
استفاده بالینی	هگزا هیدروپیرازین یا دی اتیلن دی آمین (آرتریسین، دیسپرمین) به صورت کریستال های بی رنگ و فرار از هگزا هیدرات که آزادانه در آب محلول هستند، ایجاد می شود. پس از کشف خواص انتهلمینتیک مشتقات دی اتیل کاربامازین، فعالیت خود پیپرازین مشخص شد. پیپرازین هنوز به عنوان یک انتهلمینتیک برای درمان آلودگی کرم سنجاقی (Enterobius [Oxyuris] vermicularis) و کرم گرد (Ascaris lumbricoides) استفاده می شود. این نمک به اشکال مختلف از جمله سیترات (رسمی در USP) به شکل شربت و قرص موجود است. پیپرازین پاسخ عضله آسکاریس به استیل کولین را مسدود می کند و باعث فلج شل در کرم می شود که از دیواره روده خارج شده و در مدفوع دفع می شود.
استفاده بالینی	آسکاریازیس کرم سوزنی
اثرات جانبی	برخی افراد دچار حساسیت مفرط می شوند که نیاز به قطع درمان دارند. علائم گذرا، خفیف گوارشی یا عصبی ممکن است رخ دهد.
نمایه ایمنی	از طریق مصرف، تماس با پوست، راه های داخل وریدی و زیر جلدی نسبتاً سمی است. با استنشاق خفیف سمی است. محرک شدید پوست و چشم جذب بیش از حد می تواند باعث کهیر، استفراغ، اسهال، تاری دید و ضعف شود. قابل احتراق هنگام قرار گرفتن در معرض حرارت یا شعله؛ می تواند به شدت با مواد اکسید کننده واکنش نشان دهد. در تماس با دی سیانوفورازان منفجر می شود. برای مبارزه با آتش، از فوم الکل، مه، مواد شیمیایی خشک، اسپری آب استفاده کنید. هنگامی که حرارت داده می شود تا تجزیه شود، بخارهای بسیار سمی NOx منتشر می کند.
سنتز	پیپرازین (38.1.12) یک محصول فله در سنتز آلی است. از اتانول آمین با حرارت دادن آن در آمونیاک در دمای 150¨C220??C و فشار 100¨C250atm ساخته می شود. به عنوان یک دارو به شکل نمک و به عنوان یک قاعده به شکل آدیپینات استفاده می شود.
احتمال قرارگیری در معرض بیماری	(پیپرازین): محرک اولیه (بدون واکنش آلرژیک)،
داروها و درمان های دامپزشکی	پیپرازین برای درمان آسکارید در سگ، گربه، اسب، خوک و طیور استفاده می شود. مصرف پیپرازین در حیوانات مبتلا به گاستروانتریت همزمان و در دوران بارداری بی خطر است.
تداخلات دارویی	تداخلات بالقوه خطرناک با سایر داروها پیرانتل: با اثر پیپرازین مخالفت می کند.
سرطان زایی	هیچ افزایشی در آدنوم ریه در موش‌هایی که 0.69-18.75 میلی‌گرم پیپرازین/کیلوگرم در آب آشامیدنی به مدت 20 تا 25 هفته تجویز شدند و 10 تا 13 هفته بعد قربانی شدند، ایجاد نشد. موش هایی که معادل 938 میلی گرم بر کیلوگرم در جیره به مدت 28 هفته تغذیه شدند و در 40 هفته قربانی شدند، هیچ افزایش قابل توجهی در بروز آدنوم ریه نشان ندادند. افزایش آدنوم ریه در این سنجش زیستی با تجویز پیپرازین همراه با نیترات سدیم ایجاد شد که نشان دهنده تشکیل مشتق فعال نیتروزو است. آسکوربات سدیم در تئوری با جلوگیری از نیتروزاسیون پیپرازین از تشکیل تومور جلوگیری کرد (304). تجویز همزمان پیپرازین 250 پی پی ام و نیترات سدیم 500 پی پی ام در آب آشامیدنی باعث ایجاد تومور در موش ها نشد. هیچ یک از این مطالعات با استفاده از روش های پذیرفته شده در حال حاضر برای ارزیابی پتانسیل سرطان زایی انجام نشد، اما پیپرازین به تنهایی، در این سنجش ها، غیرسرطان زا بود.
سرنوشت زیست محیطی	این مولکول دارای ساختار شیمیایی ساده و وزن مولکولی {0}}.14 است. دارای یک پایه قلیایی قوی محلول در آب (1:18)، گلیسرول و گلیکول است، اما در الکل به مقدار کمی محلول و در اتر نامحلول است. انتظار نمی رود پیپرازین در آب هیدرولیز شود. نیمه عمر تخریب نوری تقریباً 0.8 ساعت است. مولکول پیپرازین به راحتی توسط عوامل محیطی مختلف غیر طبیعی می شود و پتانسیل کمی برای تجمع زیستی یا بزرگنمایی زیستی دارد. برای بهبود پایداری آن، معمولاً به صورت نمک های مختلف مانند آدیپات، سیترات، فسفات، هگزا هیدرات و سولفات فرموله می شود. بیشتر نمک های پیپرازین پودرهای کریستالی سفید رنگی هستند که به راحتی در آب حل می شوند. استثنائات آدیپات ها هستند که تا حداکثر غلظت 5 درصد در آب حل می شوند و فسفات که نامحلول است.
متابولیسم	حدود 25 درصد در کبد متابولیزه می شود. پیپرازین نیتروزه می شود و N-mononitrosopiperazine (MNPz) در شیره معده تشکیل می شود که سپس به N-nitroso-3- hydroxypyrrolidine (NHPYR) متابولیزه می شود. عمدتاً به صورت متابولیت از طریق ادرار دفع می شود.
حمل دریایی	UN2579 Piperazine، کلاس خطر: 8; برچسب‌ها: 8-مواد خورنده.
روش های تصفیه	پیپرازین از EtOH یا بنزن بی آب متبلور می شود و در 0.01 میلی متر 0 خشک می شود. می توان آن را تحت خلاء تصعید کرد و با ذوب منطقه ای خالص کرد. هیدروکلراید دارای m 172-174o (از EtOH)، و دی هیدروکلراید از EtOH آبی متبلور می شود و دارای m 318-320o است (کاهش، در 295-315o تصعید می شود). پیکرات دارای m ~ 200o است و picrolonate از دی متیل فرمامید (m 259-261) کریستال می شود. [Beilstein 23 H 4, 23 I 4, 23 II 3, 23 III/IV 15, 23/1 V 30.]
ارزیابی سمیت	پیپرازین انتقال را با هیپرپلاریزه کردن غشاهای عصبی در محل اتصال عصبی عضلانی مسدود می کند، که منجر به بی حرکتی انگل با فلج شل و در نتیجه حذف از تمایل و مرگ می شود. پیپرازین آگونیست انتخابی گیرنده های GABA است که منجر به باز شدن کانال های کلرید و هیپرپلاریزه شدن غشای سلول های عضلانی انگل های نماتد می شود.
ناسازگاری ها	محلول آبی یک پایه قوی است. واکنش شدید با اکسید کننده های قوی و دی سیانوفورازان. ناسازگار با اکسید کننده ها (کلرات ها، نیترات ها، پراکسیدها، پرمنگنات ها، پرکلرات ها، کلر، برم، فلوئور و غیره)؛ تماس ممکن است باعث آتش سوزی یا انفجار شود. دور از مواد قلیایی، بازهای قوی، اسیدهای قوی، اکسواسیدها، اپوکسیدها، ترکیبات نیتروژن، تتراکلرید کربن نگهداری شود. به آلومینیوم، مس، نیکل، منیزیم و روی حمله می کند.

محصولات و مواد اولیه تهیه پیپرازین

مواد خام

Ammonium hydroxide-->Monoethanolamine-->2-Chloroethanol-->Paraffin wax-->PIPERAZINE HEXAHYDRATE-->PIPERAZINE DIHYDROCHLORIDE-->اتانول آمین هیدروکلراید

محصولات آماده سازی

1-(3-METHOXYPROPYL)-PIPERAZINE-->1-(3-PHENYLPROPYL)PIPERAZINE-->1-Boc-piperazine acetate-->Sarafloxacin-->TRIFORINE-->1-[5-(Trifluoromethyl)pyridin-2-yl]piperazine-->Terazosin-->Ziprasidone hydrochloride monohydrate-->4-Amino-3-hydrazino-1,2,4-triazol-5-thiol-->2-PIPERAZIN-1-YLISONICOTINIC ACID-->1-[3-(DIMETHYLAMINO)PROPYL]PIPERAZINE-->1,4-Bis(3-aminopropyl)piperazine-->2-PIPERAZIN-1-YL-ACETAMIDEHYDROCHLORIDE-->clopenthixol-->Flunarizine dihydrochloride-->1-(CYCLOHEXYLCARBONYL)PIPERAZINE 97-->1-BOC-PIPERAZINE-->1-(2-CHLORO-6-FLUOROBENZYL)PIPERAZINE-->4-Piperazinobenzonitrile-->1-Butylpiperazine-->1-(4-PYRIDYLMETHYL)PIPERAZINE-->Amoxapine-->1-(1-Methyl-4-piperidinyl)piperazine-->1-(3-Nitorpyridin-2-yl)piperazine-->Cefbuperazone-->VESNARINONE-->BENZYL 1-PIPERAZINECARBOXYLATE-->1-(3-CHLOROBENZYL)PIPERAZINE-->1-(2-CHLOROBENZYL)PIPERAZINE-->TRANS-1-CINNAMYLPIPERAZINE-->3-PIPERAZIN-1-YL-PROPIONITRILE-->N,N-DIMETHYL-2-PIPERAZIN-1-YL-ACETAMIDE-->1-[3-(TRIFLUOROMETHYL)PYRID-2-YL]PIPERAZINE-->1,4-DIFORMYLPIPERAZINE-->PIPERAZINE-1-CARBOXYLIC ACID DIMETHYLAMIDE-->1-(3-METHYLPYRIDIN-2-YL)PIPERAZINE-->Piperazine citrate-->4-(3-CHLOROPROPYL)-1-PIPERAZINE ETHANOL-->1-[2-(4-PYRIDYL)ETHYL]PIPERAZINE-->پیپراکینولین

تگ های محبوب: پیپرازین، تولید کنندگان پیپرازین چین، تامین کنندگان، کارخانه

یک جفت: دی ایزوپروپیلامین

بعدی: N، N'-دیمورفولینومتان

شما نیز ممکن است دوست داشته باشید

ارسال درخواست