معرفی محصول
| اطلاعات پایه پیریدین |
| ساختار شیمیایی خواص شیمیایی تولیدات موارد استفاده اطلاعات سمیت خطرات مراجع |
| نام محصول: | پیریدین |
| مترادف ها: | پیریدین کربوکسی لیسید،2-(4،5-دی هیدرو-4-متیل{4}}(1-متیل اتیل)-5-oxo-1h-imidazol{ {9}}yl){10}}متیل؛ پیریدین کربوکسی لیسید،{11}}(4،{13}}دی هیدرو{14}}متیل{15}}(1-متیل اتیل){{ 17}}oxo-1h-imidazol-2-yl)-5- متیل، مونوآمونیم نمک؛ Rcra ضایعات شماره U196؛ rcrawastenumberu196؛ FEMA 2932؛ FEMA 2966؛ FEMA NUMBER 2966؛ آزابنزن |
| CAS٪ 3a | 110-86-1 |
| MF٪3a | C5H5N |
| مگاوات: | 79.1 |
| EINECS٪ 3a | 203-809-9 |
| دسته بندی محصولات: | بطریهای شیشهای کهربایی؛ NMR؛ بطریهای حلال؛ حلال براساس کاربرد؛ حلال بر اساس نوع؛ گزینههای بستهبندی حلال؛ حلالهای حلالهای بیوتکنولوژی؛ بطریهای حلال؛ حلالها؛ مطمئنا/مهر؟ بطریها؛ درجه اسپکتروفتومتری؛ حلالهای اسپکتروفتومتری؛ حلالهای طیفسنجی (IR؛ UV/Vis)؛ مواد معدنی؛ تریبوتیلاستن؛ شیمی؛ PS؛ مرتبسازی آلفا؛ مواد فرار/ نیمه فرار؛ بطریهای شیشهای کهربایی؛ ReagentPlus(R) حلال های درجه ACS؛ حلال های CHROMASOLV PlusCHROMASOLV (HPLC, LC-MS)؛ CHROMASOLV(R) Plus؛ LC-MS Plus و گرادیان؛ حروف الفبا؛ P؛ PU - PZ؛ پیریدین؛ ارگانو هالیدها؛ استر بورونیک؛ ارگانوبورها؛ ارگانو دسیلان -حلال های فله؛ حلال های درجه ACS؛ قوطی های فولاد کربنی با رزوه های NPT؛ حلال های ظروف قابل برگشت؛ حلال های درجه معرف ACS؛ ReagentPlus؛ محصولات درجه حلال ReagentPlus؛ حلال های بیوتکنولوژی؛ بطری های Sure/Seal Generalytaical;ACS ;تحلیلی/کروماتوگرافی;چند ترکیبی;Puriss pa;Puriss pa ACS;بطری های روکش شده PVC؛بطری های آلومینیومی؛CHROMASOLV Plus؛ معرف های کروماتوگرافی &;حلال های درجه HPLC &;HPLC Plus (CHROMASOLV);HPLC/UHPLCOLSVHPLC/UHPLCPLS حلال ها (CHROMASOLV)؛ حلال های درجه ACS؛ قوطی های فولادی کربنی با رزوه های NPT؛ حلال های نیمه حجیم؛ هالوژنه؛ فلورینه؛ بلوک های ساختمانی؛ اسید بورونیک؛ کربوکسی؛ آلکوکسی؛ معرف های تحلیلی برای مصارف عمومی؛ OP، Puriss paOPuriss; ، puriss pa acs ؛ puriss pa acs ؛ بطری های آلومینیومی ؛ لیست های الفبایی ؛ طعم دهنده ها و عطرها ؛ OP ؛ حلال های درجه اسپکتروفتومتری ؛ کلاس های اسپکتروفتومتری ؛ بطری های روکش شده با PVC ؛ محصولات درجه یک (R) حلال (R) Productsolvents ؛ };bc0001 |
| فایل مول: | ٪7b٪7b0٪7d٪7d.mol |
 |
|
| خواص شیمیایی پیریدین |
| نقطه ذوب | -42 درجه (روشن) |
| نقطه جوش | 115 درجه (لیتر) |
| تراکم | 0.978 گرم در میلی لیتر در 25 درجه (لیتر) |
| چگالی بخار | 2.72 (در مقابل هوا) |
| فشار بخار | 23.8 میلی متر جیوه (25 درجه) |
| ضریب شکست | n20/D 1.509 (لیتر) |
| فما | 2966|پیریدین |
| Fp | 68 درجه فارنهایت |
| دمای ذخیره سازی | در +5 درجه تا +30 درجه ذخیره کنید. |
| انحلال پذیری | H2O: مطابق |
| فارسی | 5.25 (در 25 درجه) |
| فرم | مایع |
| رنگ | بی رنگ |
| بو | بوی تهوع آور قابل تشخیص در 0.23 تا 1.9 ppm (میانگین=0.66 ppm) |
| قطبیت نسبی | 0.302 |
| Ph | 8.81 (H2O، 20 درجه) |
| حد انفجار | 12.4% |
| آستانه بو | ٪7b٪7b0٪7d٪7d.063ppm |
| نوع بو | ماهی |
| حلالیت در آب | قابل امتزاج |
| نقطه انجماد | -42 درجه |
| ٪ce٪bbmax | λ: 305 نانومتر آمکس: 1.00 λ: 315 نانومتر Amax: 0.15 λ: 335 نانومتر Amax: 0.02 λ: {{0}} nm Amax: 0.01 |
| مرک | 14,7970 |
| Brn | 103233 |
| ثابت قانون هنری | 18.4 در 30 درجه (headspace-GC، Chaintreau و همکاران، 1995) |
| محدودیت های نوردهی | TLV-TWA 5 پی پی ام (-15 میلی گرم در متر3) (ACGIH، MSHA، و OSHA)؛ STEL 10 ppm (ACGIH)، IDLH 3600 ppm (NIOSH). |
| ثابت دی الکتریک | 12.5 (20 درجه) |
| ثبات: | پایدار. قابل اشتعال ناسازگار با عوامل اکسید کننده قوی، اسیدهای قوی. |
| درکیکی | 2018 -2017 -2017 -2019 -000-000-000-000-000-000-0 |
| لاگ پی | 0.64 در 20 درجه |
| مرجع پایگاه داده CAS | 110-86-1(مرجع پایگاه داده CAS) |
| مرجع شیمی NIST | پیریدین (110-86-1) |
| ایارک | 2B (جلد 77، 119) 2019 |
| سیستم ثبت مواد EPA | پیریدین (110-86-1) |
| نکات ایمنی |
| کدهای خطر | T٪ 2cN٪ 2cF٪ 2cXn |
| بیانیه های ریسک | 11-20/21/22-39/23/24/25-23/24/25-52-36/38 |
| بیانیه های ایمنی | 36/37/39-38-45-61-28A-26-28-24/25-22-36/37-16-7 |
| OEB می باشد | A |
| اوال | TWA: 5 پی پی ام (15 میلی گرم بر متر مکعب) |
| ریدادر | سازمان ملل متحد ٪ 7b٪ 7b0٪ 7d٪ 7d٪ 2fPG 2 |
| WGK آلمان | 2 |
| شرکت RTECS | UR8400000 |
| F | 3-10 |
| دمای خود اشتعال | 482 درجه |
| یادداشت خطر | بسیار قابل اشتعال / مضر |
| TSCA می باشد | آره |
| کد HS | 2933 31 00 |
| کلاس خطر | 3 |
| گروه بسته بندی | دوم |
| داده های مواد خطرناک | 110-86-1(دادههای مواد خطرناک) |
| سمیت | LD50 خوراکی در موش: 1.58 گرم بر کیلوگرم (اسمیث) |
| ایدلا | 1، 000 ppm |
| اطلاعات MSDS |
| ارائه دهنده | زبان |
|---|---|
| سیگما آلدریچ | انگلیسی |
| اکروس | انگلیسی |
| آلفا | انگلیسی |
| استفاده و سنتز پیریدین |
| ساختار شیمیایی | پیریدین یک ترکیب آلی هتروسیکلیک پایه با فرمول شیمیایی C5H5N است. از نظر ساختاری با بنزن مرتبط است و یک گروه متین (=CH-) با یک اتم نیتروژن جایگزین شده است. حلقه پیریدین در بسیاری از ترکیبات مهم از جمله آزین ها و ویتامین های نیاسین و پیریدوکسین وجود دارد. ساختار پیریدین لوئیس |
| خواص شیمیایی | پیریدین یک مایع قابل اشتعال بی رنگ با بوی قوی و نامطبوع ماهی مانند است. پیریدین |
| تولیدات | 2.1 جدایی از تار بازهای پیریدینی جزء تارها هستند. آنها قبل از ایجاد فرآیندهای تولید مصنوعی از قطران زغال سنگ یا گاز زغال سنگ جدا شدند. مقادیر موجود در قطران زغال سنگ و گاز زغال سنگ کم است و بازهای پیریدینی جدا شده از آنها مخلوطی از اجزای بسیاری است. بنابراین، به جز چند استثنا، جداسازی بازهای پیریدین خالص گران بود. امروزه تقریباً تمامی بازهای پیریدینی از طریق سنتز تولید می شوند.2.2 سنتز چیچی بابین  شکل 2-1تشکیل آکرولئین از استالدهید و فرمالدئید  شکل 2-2تراکم پیریدین از آکرولئین و استالدئید سنتز پیریدین چیچی بابین در سال 1924 گزارش شد و هنوز در صنعت استفاده می شود. استالدهید و فرمالدئید با آمونیاک واکنش داده و عمدتاً پیریدین می دهند. ابتدا آکرولئین در تراکم Knoevenagel از استالدهید و فرمالدئید تشکیل می شود. سپس با استالدهید و آمونیاک به دی هیدروپیریدین متراکم می شود و سپس با یک کاتالیزور حالت جامد به پیریدین اکسید می شود. واکنش معمولاً در 350-550 درجه سانتیگراد و سرعت فضایی 500-1000 ساعت انجام میشود.-1در حضور یک کاتالیزور اسید جامد (به عنوان مثال، سیلیس- آلومینا). این محصول از مخلوطی از پیریدین، پیریدین های متیله ساده (پیکولین) و لوتیدین تشکیل شده است. پیریدین بازیافت شده در یک فرآیند چند مرحله ای از محصولات جانبی جدا می شود.  شکل 2-3ورق جریان تولید پیریدین و متیل پیریدین از استالدهید و فرمالدئید با آمونیاک. الف) راکتور؛ ب) گردآورنده؛ ج) استخراج؛ د) تقطیر با حلال. ه) تقطیر 2.3 دی آلکیلاسیون آلکیل پیریدین ها پیریدین را می توان با دالکیله کردن پیریدین های آلکیله شده تهیه کرد که به عنوان محصولات جانبی در سنتز پیریدین های دیگر به دست می آیند. دالکیلاسیون اکسیداتیو یا با استفاده از هوا روی کاتالیزور اکسید وانادیوم (V)، با دی آلکیلاسیون بخار بر روی کاتالیزور مبتنی بر نیکل، یا هیدرودآلکیلاسیون با کاتالیزور مبتنی بر نقره یا پلاتین انجام می شود. بازده پیریدین تا 93% را می توان با کاتالیزور مبتنی بر نیکل بدست آورد. 2.4 سنتز از نیتریل و استیلن واکنش فاز مایع نیتریل ها با استیلن در دمای 120-180 ?C و 0 انجام می شود. :  شکل 2-4سنتز 2-متیل پیریدین از نیتریل و استیلن تریمریزاسیون بخشی از یک مولکول نیتریل و دو قسمت استیلن به پیریدین را چرخه سازی بونمان می گویند. هنگام استفاده از استونیتریل به عنوان نیتریل، 2-متیل پیریدین به دست می آید که می تواند به پیریدین تبدیل شود. 2.5 سنتز از اکریلونیتریل و کتون  شکل 2-5سنتز 2-متیل پیریدین از اکریلونیتریل و استون سنتز از اکریلونیتریل و استون به طور انتخابی 2-متیل پیریدین میدهد که میتواند به پیریدین تبدیل شود. اول، واکنش اکریلونیتریل و استون که توسط یک آمین آلیفاتیک اولیه مانند ایزوپروپیلامین و یک اسید ضعیف مانند بنزوئیک اسید کاتالیز می شود، در فاز مایع در دمای 180 درجه سانتیگراد و 2.2 مگاپاسکال رخ می دهد تا 5-اکسو هگزان نیتریل، با 91 بدست آید. درصد گزینش پذیری تبدیل اکریلونیتریل 86٪ است. سپس چرخه سازی و آبگیری محصول اولیه در فاز گاز در حضور هیدروژن روی کاتالیزور حاوی پالادیوم، نیکل یا کبالت در دمای 240 درجه سانتیگراد انجام می شود تا 2-متیل پیریدین با بازده 84 درصد بدست آید. 2.6 سنتز از Dinitriles در یک واکنش فاز بخار روی یک کاتالیزور حاوی نیکل در حضور هیدروژن، 2-متیل گلوتارونیتریل 3-متیل پیپریدین میدهد، که سپس روی پالادیوم آلومینا هیدروژنه میشود و 3-متیل پیریدین میدهد. و 3-متیل پیریدین نیز میتواند به پیریدین دالکیله شود.  شکل 2-6سنتز 2-متیل پیریدین از Dinitriles گزارش شده است که یک واکنش فاز گازی یک مرحلهای روی یک کاتالیزور حاوی پالادیوم باعث تولید 3- متیل پیریدین در بازده 50 درصد میشود. 2.7 بیوسنتز چندین مشتق پیریدین نقش مهمی در سیستم های بیولوژیکی دارند. در حالی که بیوسنتز آن به طور کامل شناخته نشده است، اسید نیکوتین (ویتامین B3) در برخی از باکتریها، قارچها و پستانداران وجود دارد. پستانداران اسید نیکوتینیک را از طریق اکسیداسیون اسید آمینه تریپتوفان سنتز می کنند، جایی که یک محصول میانی، آنیلین، یک مشتق پیریدین به نام کینورنین ایجاد می کند. در مقابل، باکتری های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس و اشریشیا کلی با تراکم گلیسرآلدئید 3-فسفات و اسید آسپارتیک اسید نیکوتینیک تولید می کنند. 2.8 روش های دیگر اتیلن و آمونیاک در حضور یک کاتالیزور کمپلکس پالادیوم واکنش نشان می دهند و 2-متیل پیریدین و MEP تولید می کنند. پیریدین را می توان از سیکلوپنتادین با آموکسیداسیون یا از 2-پنتننیتریل با چرخه شدن و هیدروژن زدایی تهیه کرد. فورفوریل الکل یا فورفورال در فاز گاز با آمونیاک واکنش می دهد و پیریدین می دهد. 2-متیل پیریدین نیز از آنیلین تهیه می شود. |
| استفاده می کند | 3.1 حلال پیریدین ({0}}) یک حلال قطبی، پایه و کم واکنش است، به ویژه برای واکنش های کلر زدایی و استخراج آنتی بیوتیک ها. در واکنش حذف، پیریدین به عنوان پایه واکنش حذف عمل می کند و هیدروژن هالید حاصل را برای تشکیل نمک پیریدینیم پیوند می دهد. در استری شدن و آسیلاسیون، پیریدین هالیدها یا انیدریدهای کربوکسیلیک اسید را فعال می کند. 3.2 داروها ساختار شیمیایی پیریدین را می توان در داروهای مختلفی یافت که تا حدی به لطف پیریدین سنتز می شوند. یک مثال دارویی به نام اسموپرازول، نام عمومی Nexium است. این دارویی است که برای درمان GERD یا بیماری ریفلاکس معده به مری استفاده می شود. نمونه دیگری از داروهای حاوی پیریدین، لوراتادین است که بیشتر با نام تجاری کلاریتین شناخته می شود. لوراتادین به درمان آلرژی کمک می کند. 3.3 آفت کش ها کاربرد اصلی پیریدین به عنوان پیش ساز علف کش های پاراکوات و دیکوات است. اولین مرحله سنتز حشره کش کلرپیریفوس شامل کلرزنی پیریدین است. پیریدین همچنین ترکیب اولیه برای تهیه قارچ کش های مبتنی بر پیریتیون است. ستیل پیریدینیوم و لوریل پیریدینیم که می توانند از پیریدین با واکنش روی تولید شوند، به عنوان ضد عفونی کننده در محصولات مراقبت از دهان و دندان استفاده می شوند. پیریدین به راحتی توسط عوامل آلکیله کننده مورد حمله قرار می گیرد تا نمک های N-alkylpyridinium تولید کند. یک مثال کلرید ستیل پیریدینیم است.  شکل 3-1 سنتز پاراکوات 3.4 سنتز پیپریدین پیپریدین، یک هتروسیکل اساسی نیتروژن، بلوک ساختمانی مصنوعی مهم است. پیپریدین ها از هیدروژنه کردن پیریدین با کاتالیزور مبتنی بر نیکل، کبالت یا روتنیم در دماهای بالا تولید می شوند. C5H5N + 3 H2 → C5H10NH3.5 پایه لیگاند و لوئیس پیریدین به طور گسترده ای به عنوان یک لیگاند در شیمی هماهنگی استفاده می شود. به عنوان یک لیگاند کمپلکس فلزی، می توان آن را به راحتی با یک پایه لوئیس قوی تر جایگزین کرد که می تواند در کاتالیز واکنش های پلیمریزاسیون و هیدروژناسیون استفاده شود. پس از اتمام واکنش، لیگاند پیریدین جایگزین شده در طول واکنش می تواند دوباره بازسازی شود. پیریدین همچنین به عنوان پایه در واکنش های تراکم استفاده می شود. به عنوان پایه، پیریدین را می توان به عنوان معرف کارل فیشر استفاده کرد، اما معمولاً با جایگزین هایی با بوی خوش تر مانند ایمیدازول جایگزین می شود. 3.6 دیگران به جز موارد فوق، پیریدین همچنین برای تولید رزین های پلی کربنات، ویتامین ها، طعم دهنده های مواد غذایی، رنگ ها، رنگ ها، محصولات لاستیکی، چسب ها و عایق های آب برای پارچه ها استفاده می شود. پیریدین به اتانول اضافه می شود تا برای نوشیدن نامناسب شود. همچنین در سنتز آزمایشگاهی DNA استفاده می شود. |
| اطلاعات سمیت | 4.1 سطح سمیت سمیت کم 4.2 سمیت حاد LD501580mg/kg (موش های بزرگ، خوراکی)؛ 1121mg/kg (خرگوش از طریق پوست)؛ استنشاق شده توسط انسان 25mg/m3×20min، تحریک ملتحمه و مخاط دستگاه تنفسی فوقانی. سمیت تحت حاد و مزمن: استنشاق موش های بزرگ 32.3mg/m3×7 ساعت در روز x5 روز/هفته x6 ماه، افزایش وزن کبد. استنشاق توسط انسان 20-40mg/m3 (طولانی مدت)، آسیب عصبی، راه رفتن ناپایدار، لرزش دیجیتال، فشار خون پایین، تعریق بیش از حد، آسیب گاه به گاه کبد و کلیه. |
| خطرات | 5.1 خطرات سلامتی پیریدین از طریق بلع و استنشاق بسیار سمی است. بخارات سنگین تر از هوا هستند. احتراق آن باعث تولید اکسیدهای سمی نیتروژن می شود. پیریدین بسیار قابل اشتعال است (نقطه اشتعال آن فقط 17 درجه سانتیگراد است). پیریدین همچنین می تواند اثرات عصبی و ژنوتوکسیک داشته باشد. 5.2 خطرات آتش سوزی رفتار در آتش: بخار از هوا سنگین تر است و ممکن است مسافت قابل توجهی را تا منبع اشتعال و فلاش بک طی کند. |
| منابع |
https٪3a٪2f٪2f٪2fen.wikipedia.org٪2fwiki٪2fPyridine٪23Occurrence http://www.zwbk.org/MyLemmaShow.aspx?zh=zh-tw&lid=169038 http://www.softschools.com٪ 2fformulas٪ 2fchemistry٪ 2fpyridine٪ 7b٪ 7b0٪ 7dformula٪ 2f378٪ 2f http٪3a٪2f٪2fwww.hmdb.ca٪2fmetabolites٪2fHMDB0000926 https://study.com/academy/lesson/pyridine-in-medicine-uses-synthesis.html٪23پارتیRegFormModal http٪3a٪2f٪2fwww.toxipedia.org٪2fdisplay٪2ftoxipedia٪2fپیریدین https://www.chemicalbook.com/ProductChemicalPropertiesCB8852825_EN.htm https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/pyridine#section=بالا 3bjsessionid 7b 7b 7b 7d 7b 7b 7b 7b 7b 7b 7b 7d 7dCHEBI 3a16227 https://www.britannica.com٪2fscience٪2fpyridine شیمیزو، اس. واتانابه، ن. کاتائوکا، تی. شوجی، تی. آبه، ن. موریشیتا، اس. Ichimura, H. (2005), "Pyridine and Pyridine Derivatives", Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley-VCH, doi:10.1002/14356007.a22_399 |
| خواص شیمیایی | پیریدین یک مایع کمی زرد یا بی رنگ است. رطوبت سنجی؛ بوی نامطبوع؛ طعم سوزش؛ در واکنش کمی قلیایی؛ محلول در آب، الکل، اتر، بنزن و روغن های چرب؛ وزن مخصوص، 0.978; دمای خود اشتعال 482 درجه پیریدین، یک آمین سوم، یک باز تا حدودی قوی تر از آنیلین است و به راحتی نمک های آمونیوم چهارتایی را تشکیل می دهد. |
| خواص شیمیایی | پیریدین یک باز ضعیف است (pKa{0}}.25); یک محلول 0.2 M دارای pH 8.5 است (HSDB 1988). اتم های کربن آن به سمت جایگزینی الکتروفیلی غیرفعال می شوند. این امر به ویژه در محیط های اسیدی که نمک ها در نیتروژن تشکیل می شوند، صادق است. با این حال، به آسانی تحت جایگزینی هسته دوست، ترجیحاً در موقعیت C-2 و همچنین در موقعیت C-4 قرار میگیرد (Jori et al 1983). پیریدین که یک آمین سوم است، با عوامل آلکیله کننده واکنش می دهد و نمک های چهارتایی را تشکیل می دهد (Santodonato et al 1985). به دلیل کاهش ظرفیت آن برای اهدای الکترون، مقاومت بیشتری نسبت به بنزن در برابر اکسیداسیون دارد. اکسیداسیون با اسیدهای پراکسی، پیریدین N-اکسید را تشکیل می دهد که پس از آن قادر به تعویض الکتروفیلیک است (Jori et al 1983). پیریدین با تعدادی از ترکیبات از جمله اسید نیتریک، اسید سولفوریک، انیدرید مالئیک، پرکرومات، بتا پروپیولاکتون و اسید کلروسولفونیک به شدت واکنش می دهد. تجزیه حرارتی می تواند سیانیدها را آزاد کند (Gehring 1983). هم یون پیریدینیم و هم خود پیریدین به آسانی به ترکیب مهم تجاری یعنی پیپریدین کاهش می یابند (Jori et al 1983). |
| مشخصات فیزیکی | مایعی شفاف، بی رنگ تا زرد کم رنگ، قابل اشتعال با بوی تند، نافذ و تهوع آور ماهی مانند. غلظت آستانه بو در آب و هوا 2 ppm (Buttery et al., 1988) و 21ppb بود.v(لئوناردوس و همکاران، 1969)، به ترتیب. تشخیص غلظت آستانه بو از 0.74 mg/m3(2.3ppmv) و mg/m 63(1.9 ppmv) به ترتیب توسط Katz و Talbert (1930) و Dravnieks (1974) به طور تجربی تعیین شدند. Cometto-Mu?iz و Cain (1990) میانگین غلظت آستانه تندی بینی را 1275 ppm گزارش کردند.v. |
| وقوع | پیریدین توسط اندرسون در قطران زغال سنگ در سال 1846 کشف شد (Windholz et al 1983). در دود تنباکو (Vohl and Eulenberg 1871; Lehmann 1909) و قهوه برشته یافت می شود (Bertrand and Weisweiller 1913). پیریدین در روغن چوب و در برگ ها و ریشه های Atropa belladonna (HSDB 1988) یافت می شود و همچنین جزء روغن کرئوزوت است (Krone et al 1986). در طبیعت، پیریدین و مشتقات آن معمولاً به عنوان اجزای آلکالوئیدها، ویتامین ها و کوآنزیم ها یافت می شوند. |
| استفاده می کند | پیریدین به عنوان یک حلال در صنایع رنگ و لاستیک استفاده می شود. به عنوان یک واسطه در رنگ ها و داروها؛ برای دناتوره کردن الکل و به عنوان یک معرف برای تجزیه و تحلیل سیانید. در قطران زغال سنگ رخ می دهد. |
| استفاده می کند | پیریدین مستقیماً در دناتوره سازی الکل (ACGIH 1986؛ HSDB 1989؛ NSC 1978) و به عنوان حلال در تهیه رنگ و لاستیک (ACGIH 1986؛ HSDB 1989؛ NSC 1978) و در آزمایشگاه های تحقیقاتی برای عملکردهایی مانند استخراج هورمون های گیاهی استفاده می شود. Santodonato و همکاران 1985). نیمی از پیریدین تولید شده امروزه به عنوان یک واسطه در ساخت حشره کش ها و علف کش های مختلف برای کاربردهای کشاورزی استفاده می شود (ACGIH 1986؛ Harper et al. 1985; Santodonato et al. 1985). تقریباً 20٪ به تولید پیپریدین اختصاص می یابد (Harper et al. 1985; Santodonato et al. 1985) که از نظر تجاری در تهیه مواد شیمیایی مورد استفاده در ولکانیزاسیون لاستیک و کشاورزی مهم است (NSC 1978). پیریدین همچنین بهعنوان واسطه در تهیه داروها (آنتی هیستامینها، استروئیدها، نوع سولفا و سایر عوامل ضد باکتریایی)، رنگها، دافعهای آب و رزینهای پلی کربنات استفاده میشود (ACGIH 1986؛ Harper et al. 1985; NSC 1978, San. 1985). پیریدین همچنین توسط سازمان غذا و دارو (FDA) برای استفاده به عنوان یک عامل طعم دهنده در تهیه غذاها تایید شده است (Harper et al. 1985; HSDB 1989). |
| تعریف | ChEBI: پیریدین یک آزارن است که شامل یک هسته بنزن است که در آن یک گروه -CH با یک اتم نیتروژن جایگزین می شود. این ترکیب اصلی از کلاس پیریدین ها است. مولکول ها دارای یک حلقه مسطح شش ضلعی هستند و با بنزن ایزوالکترونیک هستند. پیریدین نمونهای از یک ترکیب هتروسیکلیک آروماتیک است که الکترونهای موجود در پیوندهای کربن-کربن پی و جفت تک نیتروژن روی حلقه اتمها غیرمحلی شدهاند. این ترکیب از قطران زغال سنگ استخراج می شود و به عنوان حلال و به عنوان ماده خام برای سنتز آلی استفاده می شود. |
| روش های تولید | پیریدین از گازهای حاصل از کک شدن زغال سنگ و سنتز مستقیم تولید می شود. بخش نفت سبک قطران زغال سنگ با اسید سولفوریک تصفیه می شود تا نمک های پیریدین محلول در آب تولید شود و سپس بازهای پیریدینی از فاز آبی توسط هیدروکسید سدیم یا آمونیاک بازیابی می شوند (Jori et al 1983). اکثر تولیدات ایالات متحده از طریق روش های مصنوعی انجام می شود. این فرآیند از واکنش فاز بخار استالدئید، فرمالدئید و آمونیاک استفاده می کند که مخلوطی از پیریدین و 3-متیل پیریدین را به دست می دهد (Santodonato et al 1985). نسبت محصول به مقادیر نسبی استالدهید و فرمالدئید بستگی دارد. متانول اضافه شده باعث افزایش بازده می شود. تولید پیریدین در ایالات متحده در سال 1975 بین 32 تا 47 میلیون پوند تخمین زده شد (Reinhardt and Brittelli 1981). پیریدین به صورت تجاری در گریدهای فنی 2 درجه و 1 درجه موجود است که دو مورد آخر به محدوده جوش آنها اشاره دارد. ناخالصی های اصلی همولوگ های با جوش بالاتری هستند، مانند پیکولین ها، لوتیدین ها و کولیدین ها که مونو، دی و تری متیل پیریدین هستند (Santodonato et al 1985; Jori et al 1983). |
| آماده سازی | پیریدین یا از طریق جداسازی از منابع طبیعی مانند زغال سنگ یا از طریق سنتز شیمیایی تولید می شود (HSDB 1989). پیریدین با تقطیر جزئی باقیمانده های قطران زغال سنگ تولید می شود (HSDB 1989; NSC 1978; Santodonato et al. 1985) که در آن 1 تن زغال سنگ تولید می کند.07-0. که 57 درصد آن پیریدین است (Santodonato et al, 1985). پیریدین تولید شده مصنوعی در حال حاضر منبع مهم پیریدین برای مصارف تجاری است (Santodonato et al. 1985). مقادیر کمی پیریدین از استالدئید، فرمالدئید و آمونیاک با یک کاتالیزور سیلیکا-آلومینای سیال سنتز میشود و به دنبال آن برای جداسازی پیریدین، قطعهسازی میشود (هارپر و همکاران 1985؛ HSDB 1989؛ NSC 1978). پیریدین از منابع طبیعی توسط کراولی تار محصولات استو، اوهایو، و اوکلاهما سیتی، اوکلاهاما تولید می شود (هارپر و همکاران 1985؛ HSDB 1989؛ SRI 1986، 1987، 1988). پیریدین به صورت مصنوعی توسط دو شرکت تولید می شود، شرکت شیمیایی Nepera در هریمن، نیویورک و Reilly Tar and Chemical Corporation از ایندیاناپولیس، ایندیانا (هارپر و همکاران 1985؛ SRI 1986، 1987، 1988). |
| مقادیر آستانه عطر | تشخیص: 0.079 تا 790 ppb. تشخیص: 7.9 تا 40 ppm |
| توضیحات کلی | مایعی شفاف بی رنگ تا زرد روشن با بوی تهوع آور نافذ. چگالی 0.۹۷۸ گرم بر سانتیمتر مکعب. نقطه اشتعال 68 درجه فارنهایت. بخارات سنگین تر از هوا هستند. از طریق بلع و استنشاق سمی است. احتراق باعث تولید اکسیدهای سمی نیتروژن می شود. |
| واکنش های هوا و آب | به شدت قابل اشتعال. محلول در آب. |
| نمایه واکنش پذیری | آزابنزن یک پایه است. با اسیدها واکنش گرمازا می دهد. در طی تهیه کمپلکس آزابنزن با تری اکسید کروم، یک اسید، نسبت تری اکسید کروم افزایش یافت. گرمایش از این واکنش اسید-باز منجر به انفجار و آتش سوزی شد [MCA Case History 1284 1967]. محلول 0.1% آزابنزن (یا سایر آمین های سوم) در انیدرید مالئیک در دمای 185 درجه تجزیه گرمازا با تکامل سریع گاز می دهد [Chem Eng. خبر 42(8); 41 1964]. مخلوط کردن آزابنزن در بخش های مولی مساوی با هر یک از مواد زیر در یک ظرف دربسته باعث افزایش دما و فشار شد: اسید کلروسولفونیک، اسید نیتریک (70٪)، اولئوم، اسید سولفوریک (96٪)، یا پروپیولاکتون [NFPA 1991]. ترکیبی از ید، آزابنزن، تری اکسید گوگرد و فرماید پس از چند ماه باعث ایجاد گاز بیش از حد تحت فشار شد. این ناشی از تشکیل آهسته اسید سولفوریک از آب خارجی، یا از کم آبی شدن فرمامید به هیدروژن سیانید است. اگر اکسید اتیلن بیش از حد باشد، اکسید اتیلن و SO2 میتوانند به شدت در محلول آزابنزن با فشار واکنش نشان دهند (Nolan, 1983, Case History 51). |
| خطر | قابل اشتعال، خطر آتش سوزی خطرناک، محدودیت انفجار در هوا 1.8-12.4٪. از طریق بلع و استنشاق سمی است. تحریک کننده پوست، آسیب کبد و کلیه. سرطان زا مشکوک |
| خطر سلامت | سمیت حاد پیریدین کم است. استنشاق باعث تحریک سیستم تنفسی می شود و ممکن است سیستم عصبی مرکزی را تحت تاثیر قرار دهد و باعث سردرد، حالت تهوع، استفراغ، سرگیجه و عصبی شود. پیریدین چشم و پوست را تحریک می کند و به راحتی جذب می شود و منجر به اثرات سیستمیک می شود. مصرف پیریدین می تواند منجر به آسیب کبد و کلیه شود. پیریدین باعث خستگی بویایی می شود و بوی آن هشدار کافی در مورد وجود غلظت های مضر را ارائه نمی دهد. پیریدین سرطان زا یا سمیت تولید مثلی یا رشدی در انسان پیدا نشده است. قرار گرفتن مزمن در معرض پیریدین می تواند منجر به آسیب به کبد، کلیه ها و سیستم عصبی مرکزی شود. |
| خطر سلامت | اثرات سمی پیریدین شامل سردرد، سرگیجه، عصبی بودن، حالت تهوع، بی خوابی، تکرر ادرار و درد شکمی است. علائم گذرا بود، در افراد از مواجهه تحت حاد با بخارات پیریدین در حدود 125 ppm به مدت 4 ساعت در روز به مدت 1 تا 2 هفته رخ داد. and Brittelli 1981). اندام های هدف سمیت پیریدین عبارتند از: سیستم عصبی مرکزی، کبد، کلیه ها، دستگاه گوارش و پوست. مسیرهای قرار گرفتن در معرض استنشاق بخارات و بلع و جذب مایع از طریق پوست است. خطرات جدی برای سلامتی ممکن است از استنشاق مزمن ناشی شود، که ممکن است باعث آسیب کلیه و کبد و تحریک مغز استخوان برای افزایش تولید پلاکت خون شود. قرار گرفتن در معرض 10 ppm در سطح پایین ممکن است اثرات مسمومیت مزمن بر روی سیستم عصبی مرکزی ایجاد کند. مصرف مایع ممکن است همان علائمی را که در بالا ذکر شد ایجاد کند. تماس پوستی می تواند باعث درماتیت شود. بخار برای چشم ها، بینی و ریه ها تحریک کننده است. به دلیل بوی نامطبوع آن، همیشه هشدار کافی در برابر هرگونه قرار گرفتن در معرض بیش از حد وجود دارد. غلظت 10 ppm برای انسان قابل اعتراض است. مقدار LCLO، استنشاق (موش): 4000 ppm/4 h مقدار LD50 خوراکی (موش): mg/kg 1500. Huh و همکاران (1986) اثر گلیسیرتینیک اسید را بر سمیت پیریدین در موش بررسی کردند. پیش درمانی با اسید گلیسیرتینیک باعث کاهش افسردگی سیستم عصبی مرکزی و مرگ و میر ناشی از پیریدین در حیوانات شد. چنین پیش درمانی به طور قابل توجهی باعث کاهش فعالیت آنزیم ترانس آمیناز سرم و افزایش فعالیت آنیلین هیدروکسیلاز میکروزومی کبدی شد. |
| قابلیت اشتعال و انفجار | پیریدین یک مایع بسیار قابل اشتعال است (رده بندی NFPA=3) و بخار آن می تواند مسافت قابل توجهی را طی کند و به عقب برگردد. بخار پیریدین با هوا در غلظت های 1.8 تا 12.4 درصد (حجمی) مخلوط های انفجاری تشکیل می دهد. برای آتش سوزی پیریدین باید از دی اکسید کربن یا خاموش کننده های شیمیایی خشک استفاده کرد. |
| مصارف صنعتی | پیریدین یک حلال خوب برای تعداد زیادی از ترکیبات آلی و معدنی است (Windholz et al 1983). حدود 50 درصد از پیریدین مورد استفاده در ایالات متحده برای تولید مواد شیمیایی کشاورزی مانند علفکشهای پاراکوات، دیکوات و تریکلوپیر و حشرهکش کلرپیریفوس است. کاربردهای دیگر در تولید پیپریدین است. تولید داروها، مانند استروئیدها، ویتامین ها و آنتی هیستامین ها؛ و به عنوان یک حلال کاربرد حلال در هر دو صنعت داروسازی و رزین پلی کربنات یافت می شود. این به ویژه به عنوان یک حلال در فرآیندهایی که HC1 تکامل می یابد مفید است (Santodonato et al 1985). کاربردهای جزئی پیریدین برای دناتوره کردن الکل و مخلوط ضد یخ، به عنوان کمک رنگ در منسوجات و به عنوان یک عامل طعم دهنده است (Jori et al 1983; Furia 1968; HSDB 1988). |
| تماس با آلرژن ها | پیریدین (پیریدین جایگزین نشده) و مشتقات آن (پیریدین های جایگزین) به طور گسترده در شیمی استفاده می شود. پیریدین حلالی است که برای بسیاری از ترکیبات آلی و مواد شیمیایی نمک فلزی بی آب استفاده می شود. موجود در معرف کارل فیشر، درماتیت تماسی را در یک تکنسین آزمایشگاهی ایجاد کرد. هیچ حساسیت متقاطع بین آن مواد مختلف مشاهده نمی شود. |
| نمایه ایمنی | مسمومیت از طریق داخل صفاقی. از طریق مصرف، تماس با پوست، راه های داخل وریدی و زیر جلدی نسبتاً سمی است. با استنشاق خفیف سمی است. محرک شدید پوست و چشم داده های جهش گزارش شده است. می تواند باعث افسردگی سیستم عصبی مرکزی، ناراحتی های گوارشی و آسیب کبد و کلیه شود. یک مایع قابل اشتعال و خطر آتش سوزی خطرناک هنگام قرار گرفتن در معرض حرارت، شعله یا اکسید کننده ها. در صورت قرار گرفتن در معرض شعله یا جرقه، خطر انفجار شدید به شکل بخار. با اسید کلروسولفونیک، تری اکسید کروم، تتراکسید دی نیتروژن، HNO3، اولئوم، پرکرومات ها، پروپیولاکتون، AgClO4، H2SO4 به شدت واکنش می دهد. واکنش رشته ای با فلوئور با برم تری فلوراید، تری فلورومتیل هیپوفلوریت، برای تشکیل محصولات پیروفوریک یا انفجاری واکنش نشان می دهد. مخلوط با فرمامید + ید + تری اکسید گوگرد مخاطرات ذخیره سازی است و دی اکسید کربن و اسید سولفوریک را آزاد می کند. ناسازگار با مواد اکسید کننده با انیدرید مالئیک (بالای 150 درجه) در حال تکامل دی اکسید کربن واکنش می دهد. برای مبارزه با آتش، از فوم الکلی استفاده کنید. هنگامی که حرارت داده می شود تا تجزیه شود، بخارهای بسیار سمی NOx منتشر می کند. |
| احتمال قرارگیری در معرض بیماری | پیریدین به عنوان یک حلال در صنایع شیمیایی و به عنوان دناتوراتور برای الکل اتیل استفاده می شود. به عنوان واسطه در تولید آفت کش ها؛ در داروسازی؛ در ساخت رنگ، مواد منفجره، مواد رنگزا، لاستیک، ویتامین ها، داروهای سولفاتی؛ و مواد ضدعفونی کننده |
| سرطان زایی | پیریدین در چندین مطالعه زیر جلدی مزمن سرطان زا نبود. به موشهای F344 پیریدین خوراکی در آب آشامیدنی با دوزهای 0، 7، 14 یا 33 میلیگرم بر کیلوگرم به مدت 2 سال داده شد. دوز بالا باعث کاهش وزن بدن و مصرف آب شد. افزایش آدنوم توبولار کلیوی یا کارسینوم و هیپرپلازی توبولی در مردان با mg/kg 33 مشاهده شد. افزایش لوسمی سلول تک هستهای در مادهها با دوزهای 14 و 33 میلیگرم بر کیلوگرم مشاهده شد، که از نظر ارتباط با قرار گرفتن در معرض پیریدین مبهم در نظر گرفته شد، زیرا این یک یافته رایج در این سویه موش است. تغییر غیرنئوپلاستیک مرتبط با غلظت در کبد در mg/kg 33 مشاهده شد. موشهای نر ویستار بهطور مشابه با دوزهای 0، 8، 17 یا 36 میلیگرم بر کیلوگرم به مدت 2 سال تحت درمان قرار گرفتند. کاهش بقا و وزن بدن در mg/kg 17 و 36 مشاهده شد. افزایش آدنوم سلولی بیضه در mg/kg 36 مشاهده شد. هیچ تغییری در میزان بقا یا نئوپلاسم در سایر بافتها، از جمله کلیه، گزارش نشد، اگرچه افزایش نفروپاتی و دژنراسیون/نکروز مرکز لوبولار کبدی در برخی از موشهای تحت درمان با پیریدین مشاهده شد. |
| منبع | پیریدین به طور طبیعی در سیبزمینی، آناباسیس، برگهای حنا، نعناع ({0}} تا 1ppb)، برگهای چای و برگهای تنباکو وجود دارد (Duke, 1992). به عنوان یکی از 140 ترکیب فرار موجود در روغن سویای استفاده شده جمع آوری شده از یک کارخانه فرآوری که گوشت گاو، مرغ و محصولات مختلف گوشت گوساله را سرخ می کرد، شناسایی شد (Takeoka و همکاران، 1996). |
| سرنوشت زیست محیطی | بیولوژیکی.هیوکلکیان و رند (1955) مقدار BOD 5-d را 1.31 گرم در گرم گزارش کردند که 58.7٪ از مقدار TOD 2.23 گرم در گرم است. Nocardia sp. جدا شده از خاک قادر به تبدیل پیریدین، در حضور نیمه کاربازید، به یک محصول میانی به نام سمی آلدئید سوکسینیک اسید بود (شوکلا و کاول، 1986). 1،{10}}دی هیدروپیریدین، دیآلدئید گلوتاریک، نیمهآلدئید اسید گلوتاریک و اسید گلوتاریک بهعنوان محصولات واسطهای شناسایی شدند که پیریدین توسط سویه نوکاردیا Z1 تجزیه شد (واتسون و کاین، 1975). فتولیتیک.تابش یک محلول آبی در دمای 50 درجه به مدت 24 ساعت منجر به تولید 23.06 درصد دی اکسید کربن شد (Knoevenagel و Himmelreich، 1976). شیمیایی/فیزیکی.واکنش فاز گاز ازن با پیریدین در هوای مصنوعی در دمای 23 درجه یک نمک نیترات شده با فرمول: [C6H5NH]+NO3 - به دست داد (اتکینسون و همکاران، 1987). ازن زنی پیریدین در محلول های آبی در دمای 25 درجه با و بدون افزودن ترت بوتیل الکل (20 میلی مولار) به عنوان یک جاذب رادیکال مورد مطالعه قرار گرفت. با ترت بوتیل الکل، ازن زنی پیریدین عمدتاً پیریدین N-اکسید (بازده 80 درصد) را به همراه داشت که نسبت به ازن بسیار پایدار بود. بدون ترت بوتیل الکل، حلقه هتروسیکلیک به سرعت شکسته می شود و آمونیاک، نیترات و ترکیب آمیدیک N-formyl oxamic اسید تشکیل می دهد (Andreozzi et al., 1991). |
| متابولیسم | پیریدین از طریق دستگاه گوارش، پوست و ریه ها جذب می شود و از طریق ادرار، مدفوع، پوست و ریه ها هم به عنوان متابولیت و هم به عنوان ترکیب اصلی دفع می شود (Jori et al 1983). جذب توسط بافتها با دوز افزایش مییابد و حذف ماهیتی دو فازی دارد (ژاریکوف و تیتوف 1982؛ HSDB 1988). حذف سریع است و به نظر می رسد که هیچ تجمع بافتی وجود ندارد (Jori et al 1983). مشاهده او (1887) از دفع ادراری Af-methylpyridine توسط حیوانات با دوز پیریدین اولین نمونه از Af-methylation بود. متابولیت های شناخته شده ادراری پیریدین در پستانداران اکنون شامل پیریدین N-اکسید، N-متیل پیریدین، 4-پیریدون، 2-پیریدون و 3-هیدروکسی پیریدین است. برخی از متابولیت ها هنوز برای شناسایی باقی مانده اند (دامانی و همکاران 1982). مقادیر نسبی متابولیت ها به شدت به گونه و دوز بستگی دارد (Gorrod and Damani 1980). به عنوان مثال، نشان داده شده است که موش 70٪ از دوز 1 میلی گرم بر کیلوگرم را در 24 ساعت اول پس از تزریق از طریق ادرار دفع می کند، اما این رقم برای دوز 500 میلی گرم بر کیلوگرم تنها به 8/5 درصد کاهش می یابد (D'Souza et. al 1980). اگرچه به نظر می رسد دفع پیریدین و متابولیت های آن از طریق ادرار یک راه اصلی برای دفع باشد، دفع غیر ادراری به طور گسترده مورد مطالعه قرار نگرفته است (Santodonato et al 1985). در خرگوش، نشان داده شده است که فعالیت پیریدین N-متیل ترانسفراز در سیتوزول ریه بالاترین است و مشخص شده است که از 5-آدنوزیل متیونین به عنوان دهنده متیل استفاده می کند (دامانی و همکاران 1986). این مسیر هم در موش صحرایی و هم در خوکچه هندی قابل اشباع است (D'Souza et al 1980). محصول این واکنش، N-متیل پیریدین، سمیت مزمن کمتری دارد اما سمیت حادتری نسبت به پیریدین دارد (ویلیامز 1959). پیریدین N-اکسید توسط سیستم سیتوکروم P{31}} تولید میشود و فعالیت توسط پیش تیمار فنوباربیتال یا پیریدین القا میشود، اما نه توسط متیل کولانترن (Gorrod and Damani 1979؛ Kaul and Novak 1987). در خرگوش، القایی الکل (و القای پیریدین) P{36}} LM3Aبه نظر می رسد K پایین باشدmایزوآنزیمی که تولید اکسید پیریدین را کاتالیز می کند (کیم و نواک 1989). اکسیداسیون N پیریدین ممکن است مسیری را برای فعالسازی زیستی نشان دهد (Santodonato et al 1985) و این مسیر با افزایش دوز پیریدین اهمیت بیشتری پیدا میکند (Damani et al 1982). |
| ذخیره سازی | پیریدین باید فقط در مناطق عاری از منابع اشتعال استفاده شود و مقادیر بیشتر از 1 لیتر باید در ظروف فلزی محکم بسته شده در مناطقی جدا از اکسید کننده ها نگهداری شود. |
| حمل دریایی | UN1992 مایعات قابل اشتعال، سمی، شماره، کلاس خطر: 3; برچسبها: 3-مایع قابل اشتعال، 6.1-مواد سمی، نام فنی لازم است. |
| روش های تصفیه | ناخالصی های احتمالی H2O و آمین هایی مانند پیکولین ها و لوتیدین ها هستند. پیریدین رطوبت سنجی است و با H2O و حلال های آلی قابل اختلاط است. می توان آن را با KOH جامد، NaOH، CaO، BaO یا سدیم خشک کرد و به دنبال آن تقطیر کسری انجام داد. سایر روشهای خشک کردن عبارتند از: ایستادن با غربالهای مولکولی Linde نوع 4A، CaH2 یا LiAlH4، تقطیر آزئوتروپیک H2O با تولوئن یا *بنزن، یا تیمار با فنیل منیزیم بروماید در اتر، و به دنبال آن تبخیر اتر و تقطیر پیریدین. روش توصیه شده [Lindauer Mukherjee Pure Appl Chem 27 267 1971] پیریدین را روی KOH جامد (20 گرم/کیلوگرم) به مدت 2 هفته خشک می کند و مایع رویی را به صورت جزئی بر روی غربال های مولکولی Linde نوع 5A و KOH جامد تقطیر می کند. محصول تحت نیتروژن رایگان{10}CO ذخیره میشود. پیریدین را می توان در تماس با BaO، CaH2 یا غربال های مولکولی ذخیره کرد. مواد غیر اساسی را می توان با تقطیر بخار محلولی حاوی 1.2 معادل 20% H2SO4 یا 17% HCl حذف کرد تا زمانی که حدود 10% از پایه همراه با ناخالصی های غیر اساسی منتقل شود. سپس باقیمانده قلیایی می شود و پایه جدا می شود، با NaOH خشک می شود و به صورت جزئی تقطیر می شود. از طرف دیگر، پیریدین را می توان با عوامل اکسید کننده درمان کرد. بنابراین پیریدین (800 میلی لیتر) به مدت 24 ساعت با مخلوطی از سولفات سریک (20 گرم) و K2CO3 بی آب (15 گرم) هم زده شده، سپس فیلتر شده و به صورت جزئی تقطیر شده است. هرد و سایمون [J Am Chem Soc 84 4519 1962] پیریدین (135 میلیلیتر)، آب (2.5 لیتر) و KMnO4 (90 گرم) را به مدت 2 ساعت در دمای 100 درجه سانتیگراد هم زدند، سپس قبل از فیلتر کردن اکسیدهای منگنز رسوب شده به مدت 15 ساعت ایستادند. افزودن KOH جامد (حدود 500 گرم) باعث جدا شدن پیریدین شد. به مدت 3 ساعت با CaO رفلاکس شده و تقطیر شد. جداسازی پیریدین از برخی از همولوگ های آن می تواند با کریستالیزاسیون اگزالات ها حاصل شود. پیریدین با افزودن آن به محلول هم زده اسید اگزالیک در استون به صورت اگزالات آن رسوب می کند. رسوب فیلتر شده، با استون سرد شسته شده و پیریدین بازسازی و جداسازی می شود. روش های دیگر بر اساس تشکیل کمپلکس با ZnCl2 یا HgCl2 است. |
| ناسازگاری ها | واکنش خشونت آمیز با اکسید کننده های قوی؛ اسیدهای قوی؛ اسید کلروسولفونیک؛ انیدرید مالئیک؛ اولئوم ید. |
| دفع زباله | سوزاندن کنترل شده که به موجب آن اکسیدهای نیتروژن از گاز خروجی توسط دستگاه های اسکرابر، کاتالیزوری یا حرارتی حذف می شوند. |
| محصولات و مواد خام آماده سازی پیریدین |
| مواد خام | Sulfuric acid-->Ammonia-->Benzene-->COAL TAR-->3-Picoline-->COKEOVENGAS-->1،5-دی هیدروکلراید دیامینوپنتان |
| محصولات آماده سازی | Methyl 2-Fluoroisonicotinate-->2-ACETYL-5-CYANOTHIOPHENE-->5-BROMO-2-FLUOROCINNAMIC ACID-->4-NITROISOPHTHALIC ACID-->3,5-DIMETHOXYCINNAMIC ACID-->2-(2-Butoxyethoxy)ethyl acetate-->2,4-MESITYLENEDISULFONYL DICHLORIDE-->(4-FLUORO-BENZYL)-METHYL-AMINE-->1-Phenacylpyridinium bromide-->3-(TRIFLUOROMETHOXY)CINNAMIC ACID-->trans-Ferulic acid-->3-(Trifluoromethyl)pyrazole-->4-Fluorocinnamic acid-->Indigosol Green Blue IBC-->2-Amino-4-methyl-5-acetylthiazole-->Benzyl 2-chloroacetate-->5-ACETAMIDONICOTINIC ACID-->7-ACETOXYCOUMARIN-->2-AMINO-4-METHYL-QUINOLINE-3-CARBONITRILE-->N-PHENYLISONICOTINAMIDE-->Allyl methyl carbonate-->Pyridine-3-sulfonyl chloride hydrochloride-->Syringaldehyde-->2,4,5,6-TETRAMETHYLBENZENEDISULFONYL DICHLORIDE-->3-(3-METHYL-2-THIENYL)ACRYLIC ACID-->Vat Grey M-->17beta-Hydroxy-17-methylandrosta-4,9(11)-dien-3-one-->butyl N-phenylcarbamate-->3-Methoxycinnamic acid-->1-CHLORO-2-METHYLPROPYL CHLOROFORMATE-->Pyrazinecarbonitrile-->2-AMINO-6-CHLORO-3,5-DICYANOPYRIDINE-->4-BROMO-TETRAHYDROPYRAN-->Phenylcarbamic acid propyl ester-->Hydrocortisone acetate-->5-METHYLPICOLINIC ACID-->4-Acetamido-2-chloropyridine-->Pyridinium p-Toluenesulfonate-->1,2,4-Triazolo[4,3-a]pyridin-3(2H)-one-->پاراکوات دی کلرید |
تگ های محبوب: پیریدین، تولید کنندگان پیریدین چین، تامین کنندگان، کارخانه
بعدی: 2-پنتانون
شما نیز ممکن است دوست داشته باشید
ارسال درخواست
