| شرح |
اتیل سیانواستات اتیل استر سیانواستیک اسید است. اتیل سیانواستات به سرعت در شرایط خنثی و قلیایی به اسید سیانو استیک و اتانول تبدیل می شود (و در اکثر شرایط فیزیولوژیکی و محیطی این کار را انجام می دهد)، در حالی که در pH اسید نیمه عمر به طور قابل توجهی طولانی تر است. تراکم Knoevenagel اتیل سیانواستات با آلدهید گزارش شده است. واکنش تراکم اتیل سیانواستات Knoevenegal افزایش یافته در مایکروویو با یک آلدهید، P2O5، پیپریدین و کلروبنزن گزارش شده است. |
| خواص شیمیایی |
اتیل سیانواستات یک مایع بی رنگ تا نی رنگ با بوی ملایم و مطبوع است |
| استفاده می کند |
اتیل سیانواستات ممکن است در سنتز اتیل گلیوکسیلات استفاده شود. برای بررسی واکنشهای تراکم Knoevenagel در ریزراکتور با استفاده از کاتالیزورهای زئولیت بهدستآمده از پیوند گروههای آمینه روی زئولیتهای NaX و CsNaX استفاده شد. |
| استفاده می کند |
معرف مورد استفاده در سنتز پیریمیدین و پورین نشاندار. اتیل سیانواستات یک استر است. ممکن است در سنتز اتیل گلی اکسیلات استفاده شود. برای بررسی واکنش های تراکم Knoevenagel در میکروراکتور با استفاده از کاتالیزورهای زئولیت به دست آمده از پیوند گروه های آمینه روی زئولیت های NaX و CsNaX استفاده شد. |
| آماده سازی |
اتیل سیانواستات را می توان با اثر سیانید سدیم یا پتاسیم روی اتیل کلرواستات و با اثر سیانید سدیم روی کلرواستات سدیم و به دنبال آن استری شدن تهیه کرد. |
| توضیحات کلی |
یک مایع بی رنگ متراکم تر از آب تماس ممکن است پوست، چشم و غشاهای مخاطی را تحریک کند. نقطه اشتعال 210 درجه فارنهایت. ممکن است در اثر بلع سمی باشد. برای ساخت مواد شیمیایی دیگر استفاده می شود. |
| واکنش های هوا و آب |
کمی در آب حل می شود. |
| نمایه واکنش پذیری |
اتیل سیانواستات هم نیتریل و هم استر است. استرها با اسیدها واکنش می دهند تا گرما را همراه با الکل ها و اسیدها آزاد کنند. اسیدهای اکسید کننده قوی ممکن است واکنش شدیدی ایجاد کنند که به اندازه کافی گرمازا باشد تا محصولات واکنش را مشتعل کند. گرما نیز از برهمکنش استرها با محلول های سوزاننده ایجاد می شود. هیدروژن قابل اشتعال از اختلاط استرها با فلزات قلیایی و هیدریدها تولید می شود. نیتریل ها ممکن است در حضور فلزات و برخی ترکیبات فلزی پلیمریزه شوند. آنها با اسیدها ناسازگار هستند. مخلوط کردن نیتریل ها با اسیدهای اکسید کننده قوی می تواند منجر به واکنش های بسیار خشن شود. نیتریل ها به طور کلی با سایر عوامل اکسید کننده مانند پراکسیدها و اپوکسیدها ناسازگار هستند. ترکیب بازها و نیتریل ها می تواند هیدروژن سیانید تولید کند. نیتریل ها هم در اسید آبی و هم در باز هیدرولیز می شوند تا اسیدهای کربوکسیلیک (یا نمک اسیدهای کربوکسیلیک) تولید کنند. این واکنش ها گرما تولید می کنند. پراکسیدها نیتریل ها را به آمید تبدیل می کنند. نیتریل ها می توانند به شدت با عوامل کاهنده واکنش نشان دهند. استونیتریل و پروپیونیتریل در آب محلول هستند، اما نیتریل های بالاتر از پروپیونیتریل حلالیت آبی کمی دارند. آنها همچنین در اسیدهای آبی نامحلول هستند. |
| خطر |
از طریق بلع و استنشاق سمی است. |
| خطر سلامت |
سمی؛ استنشاق، بلع یا تماس (پوست، چشم) با بخارات، غبار یا مواد ممکن است باعث آسیب شدید، سوختگی یا مرگ شود. تماس با ماده مذاب ممکن است باعث سوختگی شدید پوست و چشم شود. واکنش با آب یا هوای مرطوب باعث آزاد شدن گازهای سمی، خورنده یا قابل اشتعال می شود. واکنش با آب ممکن است گرمای زیادی ایجاد کند که باعث افزایش غلظت بخار در هوا می شود. آتش گازهای تحریک کننده، خورنده و/یا سمی تولید می کند. رواناب حاصل از کنترل آتش یا آب رقیق کننده ممکن است خورنده و/یا سمی باشد و باعث آلودگی شود. |
| خطر آتش سوزی |
مواد قابل احتراق: ممکن است بسوزد اما به آسانی مشتعل نمی شود. ماده با آب واکنش می دهد (بعضی به شدت) و گازهای قابل اشتعال، سمی یا خورنده و رواناب آزاد می کند. هنگامی که گرم می شود، بخارات ممکن است مخلوط های انفجاری با هوا تشکیل دهند: خطرات انفجار در داخل، خارج از منزل و فاضلاب. بیشتر بخارات سنگین تر از هوا هستند. آنها در امتداد زمین پخش می شوند و در مناطق کم یا محدود (فاضلاب، زیرزمین، مخازن) جمع می شوند. بخارات ممکن است به منبع احتراق بروند و به عقب برگردند. در تماس با فلزات ممکن است گاز هیدروژن قابل اشتعال ایجاد شود. ظروف ممکن است هنگام گرم شدن یا آلوده شدن به آب منفجر شوند. |
| نمایه ایمنی |
مسموم کردن با مصرف از راه های داخل صفاقی و زیر جلدی نسبتاً سمی است. قابل احتراق هنگام قرار گرفتن در معرض حرارت یا شعله؛ می تواند با مواد اکسید کننده واکنش نشان دهد. Wdl با آب یا بخار واکنش داده و بخارات سمی و قابل اشتعال تولید می کند. برای مبارزه با آتش، از CO2، ماده شیمیایی خشک استفاده کنید. هنگامی که حرارت داده می شود تا تجزیه شود یا در تماس با اسید یا بخار اسیدی بخارات بسیار سمی CN- منتشر می کند. نیتریل ها را نیز ببینید. |
| احتمال قرارگیری در معرض بیماری |
نیتریل که برای تولید رنگها، مواد دارویی و سایر مواد شیمیایی استفاده میشود. |
| کمک های اولیه |
اگر این ماده شیمیایی وارد چشم شد، لنزهای تماسی را فوراً بردارید و فوراً به مدت حداقل 15 دقیقه آن را شستشو دهید و گهگاه پلک های بالایی و پایینی را بلند کنید. فورا به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. اگر این ماده شیمیایی با پوست تماس پیدا کرد، لباس های آلوده را بردارید و بلافاصله با آب و صابون بشویید. فورا به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. اگر این ماده شیمیایی استنشاق شده است، از قرار گرفتن در معرض آن خارج کنید، اگر تنفس متوقف شده و CPR در صورت متوقف شدن عملکرد قلبی، تنفس نجات را شروع کنید (با استفاده از اقدامات احتیاطی جهانی، از جمله ماسک احیا). به سرعت به یک مرکز پزشکی انتقال دهید. هنگامی که این ماده شیمیایی بلعیده شد، به پزشک مراجعه کنید. مقدار زیادی آب بدهید و باعث استفراغ شوید. فرد بیهوش را وادار به استفراغ نکنید |
| ذخیره سازی |
دوباره محل سم. قبل از کار با این ماده شیمیایی باید در مورد نحوه نگهداری و نگهداری مناسب آن آموزش ببینید. در ظروف کاملاً دربسته در مکانی خنک و دارای تهویه خوب و دور از اکسید کننده ها، بازهای قوی، اسیدهای قوی، عوامل کاهنده، رطوبت و منابع اشتعال نگهداری شود. در صورت امکان، مایع را به طور خودکار از درام یا سایر ظروف ذخیره سازی به ظروف پردازش پمپ کنید. |
| حمل دریایی |
UN3276 نیتریل، مایع، سمی، شماره، کلاس خطر: 6.1; برچسبها: 6.{4}}مواد سمی، نام فنی مورد نیاز، خطر احتمالی استنشاق (بند ویژه 5). |
| روشهای تصفیه |
استر را چندین بار با Na2CO3 آبی 10% تکان دهید، آن را به خوبی با آب بشویید، با Na2SO4 خشک کنید و به صورت جزئی تقطیر کنید. [Beilstein 2 IV 1889.] |
| ناسازگاری ها |
ناسازگار با اکسید کننده ها (کلرات ها، نیترات ها، پراکسیدها، پرمنگنات ها، پرکلرات ها، کلر، برم، فلوئور و غیره)؛ تماس ممکن است باعث آتش سوزی یا انفجار شود. دور از مواد قلیایی، بازهای قوی، اسیدهای قوی، اکسواسیدها، اپوکسیدها و عوامل کاهنده نگهداری شود. نیتریل ها ممکن است در حضور فلزات و برخی ترکیبات فلزی پلیمریزه شوند. آنها با اسیدها ناسازگار هستند. مخلوط کردن نیتریل ها با اسیدهای اکسید کننده قوی می تواند منجر به واکنش های بسیار خشن شود. نیتریل ها به طور کلی با سایر عوامل اکسید کننده مانند پراکسیدها و اپوکسیدها ناسازگار هستند. ترکیب بازها و نیتریل ها می تواند هیدروژن سیانید تولید کند. نیتریل ها هم در اسید آبی و هم در باز هیدرولیز می شوند تا اسیدهای کربوکسیلیک (یا نمک اسیدهای کربوکسیلیک) تولید کنند. این واکنش ها گرما تولید می کنند. پراکسیدها نیتریل ها را به آمید تبدیل می کنند. نیتریل ها می توانند به شدت با عوامل کاهنده واکنش نشان دهند. استونیتریل و پروپیونیتریل در آب محلول هستند، اما نیتریل های بالاتر از پروپیونیتریل حلالیت آبی کمی دارند. آنها همچنین در اسیدهای آبی نامحلول هستند. با رطوبت، آب و بخار واکنش می دهد و بخارات سمی ایجاد می کند. |
| دفع زباله |
برای راهنمایی در مورد شیوه های قابل قبول دفع، با آژانس های تنظیم کننده محیط زیست مشورت کنید. تولید کنندگان زباله حاوی این آلاینده (بیشتر یا مساوی 100 کیلوگرم در ماه) باید با مقررات EPA حاکم بر ذخیره سازی، حمل و نقل، تصفیه و دفع زباله مطابقت داشته باشند. |