معرفی محصول
| اطلاعات پایه آگار |
| شرح وضعیت تنظیمی خواص شیمیایی |
| نام محصول: | آگار |
| مترادف ها: | وگیتون ماکونکی آگار شماره 1؛ آگار مکونکی؛ آگار مکونکی CS؛ آگار مک کانکی شماره 1؛ آگار ماکونکی شماره 1، وگیتون؛ ماکونکی بروموکرسول آبگوشت بنفش؛ ماکونکی آگار کاکاکی |
| CAS٪ 3a | 9002-18-0 |
| MF٪3a | C14H24O9 |
| مگاوات: | 336.33496 |
| EINECS٪ 3a | 232-658-1 |
| دسته بندی محصولات: | AgarsMicrobiology;All Solid Media/AgarsResearch Essentials;CarbohydratesResearch Essentials;A - MMMicrobiology;مواد اولیه؛مواد زیستی هسته;رسانه;رسانه از A;رسانه میکروبی؛ژل؛TGF-بتا؛ طعم؛9002-18-0 |
| فایل مول: | ٪7b٪7b0٪7d٪7d.mol |
 |
|
| خواص شیمیایی آگار |
| نقطه ذوب | 85-95 درجه |
| فما | 2012|آگار (GELIDIUM SPP.) |
| دمای ذخیره سازی | دمای اتاق |
| انحلال پذیری | H2O: 1.5٪ با گرما |
| فرم | خرد شده |
| رنگ | زرد مایل به قهوه ای |
| بو | بی بو |
| محدوده PH | 5 - 7 |
| Ph | 6. 5-6.8 (1.5٪ در ژل، پس از اتوکلاو) |
| نوع بو | ملایم |
| حلالیت در آب | محلول در آب گرم |
| حساس | حساس به رطوبت و رطوبت سنجی |
| مرک | 14,184 |
| ثبات: | پایدار. ناسازگار با اکسید کننده قوی است. |
| مرجع پایگاه داده CAS | 9002-18-0(مرجع پایگاه داده CAS) |
| سیستم ثبت مواد EPA | آگار (9002-18-0) |
| نکات ایمنی |
| کدهای خطر | ایکس ان |
| بیانیه های ریسک | 22-36/37/38 |
| بیانیه های ایمنی | 26-36-24/25 |
| WGK آلمان | 2 |
| شرکت RTECS | AW7950000 |
| F | 3 |
| TSCA می باشد | آره |
| کد HS | 13023100 |
| داده های مواد خطرناک | 9002-18-0(دادههای مواد خطرناک) |
| سمیت | LD50 خوراکی در خرگوش: mg/kg 11000 |
| اطلاعات MSDS |
| ارائه دهنده | زبان |
|---|---|
| ژلوز | انگلیسی |
| سیگما آلدریچ | انگلیسی |
| استفاده و سنتز آگار |
| شرح | آگار یک کمپلکس پلی ساکاریدی خشک، آبدوست و کلوئیدی است که از آگاروسیت های جلبک های Rhodophyceae استخراج می شود. اعتقاد بر این است که این ساختار طیف پیچیده ای از زنجیره های پلی ساکارید است که دارای پیوندهای متناوب a-(1!3) و b-(1!4) است. سه ساختار افراطی وجود دارد: آگاروز خنثی. آگارز پیرواته که سولفاته کمی دارد. و یک گالاکتان سولفاته. آگار را می توان به یک کسر ژل کننده طبیعی، آگارز، و یک بخش سولفاته بدون ژل، آگاروپکتین، جدا کرد. نوترینت آگار |
| خواص شیمیایی | آگار توسط برخی از گونه های جلبک قرمز (Rhodophyceae) به ویژه Gelidium و Gracilaria تولید می شود. آگار حاوی دو پلی ساکارید - آگارز (آگاران) و آگاروپکتین است. آگاروز عمدتاً از D-گالاکتوز و 3،{3}}شکل بی آبی L-گالاکتوز، با مقادیر کمی از D-xylose تشکیل شده است. برخی از واحدهای D-گالاکتوز در C{7}} متیله می شوند. این پلیمر شامل بخشهای متناوب (1 تا 3) واحد D-گالاکتوز مرتبط و (1 تا 4) پیوند 3،{14}}آنهیدرو-ال-گالاکتوز است. زنجیره های اصلی آگاروپکتین مشابه هستند، اما حاوی D-گلوکورونیک اسید و مقادیر کمی از قندهای دیگر، از جمله استرهای سولفات هستند. آگار توسط میکروارگانیسمها مورد حمله قرار نمیگیرد و خواص قوی ژلساز آن را به ماتریکس ایدهآل برای کشتهای میکروبی تبدیل میکند. |
| وضعیت نظارتی | CoE٪3a n٪2fa FDA: 21 CFR 150 و غیره دنباله، 184.1115، 582.7115; 27 CFR 24.243 FDA (سایر): مورد تایید برای استفاده OTC (21 CFR 310.545)؛ HOC (1992) JECFA: ADI: بدون محدود (1973) |
| خواص شیمیایی | آگار به صورت نوارهای شفاف، بی بو و بی مزه یا به صورت پودر درشت یا ریز وجود دارد. ممکن است زرد مایل به نارنجی ضعیف، خاکستری مایل به زرد تا زرد کم رنگ یا بی رنگ باشد. آگار زمانی که مرطوب است سخت و در صورت خشک شدن شکننده است. |
| خواص شیمیایی | یک پلی گالاکتوزید آبدوست خشک شده کلوئیدی که از کل گیاه (منهای ریشه) Gelidium cartilagineum (L.) Gaillon یا Gracilaria confervoides (L.) Greville مشتق شده است. به صورت تجاری در بسته های متشکل از نوارهای آگلوتینه نازک غشایی یا به صورت برش خورده، ورقه ای گرانوله یا پودری موجود است. اگرچه آگار در سال 1658 در ژاپن کشف شد، اما در قرن نوزدهم از چین به اروپا و ایالات متحده وارد شد، جایی که در ابتدا به عنوان جایگزین ژلاتین در تهیه دسر مورد استفاده قرار گرفت. به زودی پس از استفاده از آن توسط رابرت کخ در آزمایشات معروف خود، به عنوان یک محیط کشت باکتریولوژیکی جامد مورد استفاده قرار گرفت. کاربرد عمده آن در صنایع غذایی امروزه در فرآورده های نانوایی، قنادی، لبنیات و کنسرو گوشت و ماهی است. همچنین در میکروبیولوژی، دندانپزشکی و پزشکی استفاده می شود. گونه های Gelidium amansii و cartilageneum منابع اصلی آگار هستند، اگرچه بسیاری از گونه های Rhodophyceae استفاده می شود. علفهای هرز (آگاروفیتها) مورد استفاده در محصول تجاری آگار از خط جزر و مد تا عمق 120 فوت رشد میکنند و در هنگام جزر در امتداد ساحل، از قایقهای کوچک جمعآوری میشوند یا توسط غواصان چیده میشوند. ژاپن بزرگترین تولید کننده آگار است. از آنجایی که آگار در آب گرم محلول است اما در آب سرد نسبتاً نامحلول است، با جوشاندن آگاروفیت در آب، فیلتر کردن، خنک کردن به شکل ژل، قطعه قطعه کردن و منجمد کردن آن استخراج میشود تا آگار از املاح و سایر ناخالصیها آزاد شود. در آب سرد حل می شوند. آگار مرطوب بارها با آب سرد شسته و در نهایت خشک می شود. آگار آمریکایی و ژاپنی بر اساس مشخصات منتشر شده درجه بندی می شوند. آگار مرغوب آمریکایی به گریدهای باکتریولوژیک، دارویی و دندانپزشکی و آگار ژاپنی به سه درجه و دو زیرگرید تقسیم می شود. بی بو یا با بوی مختصر و طعم موسیلاژینی است. ساختار آگار کاملاً مشخص نیست. از نظر شیمیایی، اعتقاد بر این است که آگار از 3،{3}}آنهیدرو-ال-گالاکتوز و دی-گالاکتوپیرانوز باقی مانده در نسبت های مختلف تشکیل شده است. |
| وقوع | آگار در چندین گونه از جلبک های دریایی قرمز در اقیانوس های سراسر جهان یافت می شود. |
| استفاده می کند | آگار مناسب ترین عامل انجماد برای کاربردهای علمی است که به دمای جوجه کشی نزدیکتر به دمای بدن انسان نیاز دارد. آگار به عنوان یک محیط در باکتری شناسی و زیست شناسی گیاهی، ماده قالب گیری در دندانپزشکی، کود زیستی در کشاورزی ارگانیک و پل نمکی در الکتروشیمی استفاده می شود. به دلیل ماهیت متخلخل شکل ژل یک محیط آگار یا آگاروز می توان از آن برای اندازه گیری تحرک و تحرک میکروارگانیسم ها استفاده کرد. |
| استفاده می کند | در ساخت امولسیون ها از جمله عکاسی، ژل در لوازم آرایشی و به عنوان عامل غلیظ کننده در غذاها به ویژه جایگزین ژلاتین، آیزینگلاس و غیره می شود. قنادی و لبنیات؛ در کنسرو گوشت؛ در تولید کپسولاسیون های دارویی و پمادها؛ به عنوان پایه قالب قالب گیری دندانی؛ به عنوان بازدارنده خوردگی؛ اندازه برای ابریشم و کاغذ؛ در رنگرزی و چاپ پارچه و منسوجات؛ در چسب ها در محیط های غذایی برای کشت باکتری. |
| استفاده می کند | آگار صمغی است که از جلبک های دریایی قرمز جنس gelidium، gracilaria و eucheuma، کلاس rhodophyceae به دست می آید. این ترکیبی از پلی ساکاریدهای آگاروز و آگاروپکتین است. در آب سرد نامحلول، به آهستگی در آب گرم حل می شود و در آب جوش محلول است و پس از سرد شدن به شکل ژل در می آید. ژل ها سخت و شکننده هستند، در دمای 32-4{3}} درجه سانتیگراد قرار می گیرند و در دمای 95 درجه سانتیگراد ذوب می شوند. یک ژل سفت و سخت می تواند در 0.5٪ تشکیل شود. آگار عمدتاً در شکلگیری ژل عمل میکند، زیرا محدوده آن بین دمای ذوب و تنظیم، استفاده در ژلهای لولهکشی، لعابها، آیسینگها، مواد قالبگیری دندانی و آبکاری میکروبیولوژیکی است. سطوح استفاده معمولی 0.1–2.0% هستند. |
| روش های تولید | آگار از طریق خشک کردن انجماد موسیلاژ مشتق شده از Gelidium amansii Lamouroux، گونه های دیگر از همان خانواده (Gelidiaceae) یا سایر جلبک های قرمز (Rhodophyta) به دست می آید. |
| تعریف | آگار: عصاره ای از گونه های خاصی از جلبک های دریایی قرمز که به عنوان ژل زا در محیط های کشت میکروبیولوژیکی، مواد غذایی، داروها، کرم ها و ژله های آرایشی استفاده می شود. Nutrientagar شامل آبگوشتی است که از عصاره یا خون گاو تهیه می شود و با آگار ژل می شود و برای کشت باکتری ها، قارچ ها و برخی جلبک ها استفاده می شود. |
| توضیحات کلی | پودر برنزه. |
| واکنش های هوا و آب | نامحلول در آب |
| نمایه واکنش پذیری | گازهای قابل اشتعال و/یا سمی از ترکیب الکل ها با فلزات قلیایی، نیتریدها و عوامل کاهنده قوی تولید می شوند. آنها با اکسواسیدها و اسیدهای کربوکسیلیک واکنش می دهند و استرها به اضافه آب را تشکیل می دهند. عوامل اکسید کننده آنها را به آلدئید یا کتون تبدیل می کنند. آنها رفتار اسید ضعیف و باز ضعیف را نشان می دهند. |
| خطر آتش سوزی | اطلاعات نقطه اشتعال برای Agar در دسترس نیست. آگار احتمالاً قابل احتراق است. |
| مصارف کشاورزی | کلمه آگار آگار که به نام آگار نیز شناخته می شود، ریشه مالزیایی دارد. این به جلبک های دریایی قرمز متعلق به جنس Eucheuma اشاره دارد که به طور گسترده در مالزی برای ساخت مواد ژلاتینی استفاده می شود. آگار موسیلاژی است که توسط جلبک های قرمز سنتز شده و همراه با سلولز در دیواره سلولی ذخیره می شود. این یک عصاره خشک، آمورف و ژلاتین مانند است که فاقد هرگونه ماده غیر نیتروژنی از گلیدیم و سایر آگاروفیت ها است. عصاره استر اسید سولفوریک یک گالاکتان خطی است که در آب گرم محلول است اما در آب سرد نامحلول است. محلول آگار 1.5 درصد می تواند در حدود 35 درجه ژل سفت تشکیل دهد (با نقطه ذوب بالای 85 درجه)، ژل مخلوطی از یک پلی ساکارید خنثی نیمه متیله (آگارز) و استر اسید سولفوریک (آگاروپکتین) یک گالاکتان خطی است. ژل تحت فشار بخار یا جوشاندن ساخته می شود و میزان آگار آن به گونه جلبک، فصل و روش استخراج بستگی دارد. آگار از جلبکها یا جلبکهای دریایی مختلف به نام آگاروفیت ساخته میشود، در حالی که اصطلاح آگاروئیدوفیت به جلبکهای دریایی قرمز رنگی اشاره میکند که مادهای شبیه به یک ماده آگار مانند، اما با ویسکوزیته و خواص ژلکننده متفاوت تولید میکنند. آگاروفیت های مهم مورد استفاده برای استخراج آگار عبارتند از Acanthopeltis japonica، Ahnfeltia plicata و گونه های زیر جنس Gelidium، Gracilaria و Rerocladia. سایر جلبک های قرمز عبارتند از Comphylaephora، Eucheuma، Hypnea، Gigartina و Furcellaria. کشورهای مختلف از جلبک های قرمز متفاوت برای تهیه آگار استفاده می کنند. به عنوان مثال، Suhria، Gelidium، Pterocladia و Ahnfeltia به ترتیب در آفریقای جنوبی، ایالات متحده، نیوزیلند و روسیه استفاده می شوند. اغلب، جلبک نام کشوری را که در آن مورد استفاده قرار می گیرد، یدک می کشد. به عنوان مثال، سیلان آگار (یا خزه سیلان) به جلبک دریایی قرمز خشک شده Gracilaria lichenoides که عمدتاً در سریلانکا یافت می شود، اشاره دارد، در حالی که همان جلبک موجود در امتداد سواحل هند در مرز اقیانوس هند به نام Bengal isinglass است. Gracilaria verrucosa در چین به عنوان خزه چینی شناخته می شود، در حالی که در ژاپن، آگار آگار ساخته شده از Gelidium sp. کانتن به معنی آسمان سرد نامیده می شود، زیرا در روزهای سرد زمستان یا در ارتفاعات کوه ساخته شده است. آگار برای اهداف بسیاری استفاده می شود - به عنوان یک عامل جامد کننده در محیط کشت مورد استفاده برای تکثیر باکتری های مفید مانند Azotobacter و Azospirillum در طول تولید کود زیستی، برای رشد جلبک، برای کنسرو ماهی تن (در ژاپن)، در اندازه پارچه ها و غیره. درجات مختلف آگار به عنوان مواد پوششی برای عایق کردن کاغذ و پارچه، به عنوان چسب، به عنوان یک محیط تمیزکننده برای مایعات، به عنوان روان کننده، در کشش گرم سیم تنگستن برای لامپ های الکتریکی (که برای آن سوسپانسیون گرافیت پودر شده در ژل آگار استفاده می شود. استفاده می شود)، برای ساخت صفحات و فیلم های عکاسی، برای ایجاد براقیت و سفتی به چرم، و به عنوان چسب در ساخت تخته سه لا. آگار حتی در محصولات غذایی، برای غلیظ کردن سوپ ها، سس ها، بستنی ها، شیرهای مالت دار، ژله ها، آب نبات ها و شیرینی ها استفاده می شود. به دلیل تحمل دمای بالا، آگار در محصولات غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. این ماده جایگزین پکتین برای تهیه ژله، مربا، مارمالاد و غیره می شود و به عنوان یک عامل شفاف کننده در ساخت شراب، آبجو و قهوه عمل می کند. |
| کاربردهای دارویی | آگار به طور گسترده در کاربردهای غذایی به عنوان یک عامل تثبیت کننده استفاده می شود. در کاربردهای دارویی، آگار در تعداد انگشت شماری قرص خوراکی و فرمولاسیون موضعی استفاده می شود. همچنین در تعدادی از کاربردهای دارویی تجربی از جمله به عنوان یک عامل رهش پایدار در ژل ها، دانه ها، میکروسفرها و قرص ها مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین گزارش شده است که به عنوان یک تجزیه کننده در قرص ها عمل می کند. آگار در یک قرص با رهش کنترل شده شناور استفاده شده است. شناوری تا حدی به هوای محبوس شده در شبکه ژل آگار نسبت داده می شود. می توان از آن به عنوان یک عامل افزایش دهنده ویسکوزیته در سیستم های آبی استفاده کرد. آگار همچنین می تواند به عنوان پایه ای برای شیاف های غیر ذوب و غیر تجزیه شونده استفاده شود. آگار به عنوان یک عامل تعلیق کننده در سوسپانسیون های دارویی کاربرد دارد. |
| اقدامات بیوشیمی/فیزیول | آگار باکتریولوژیک معمولاً به عنوان یک محیط کشت برای میکروارگانیسم ها استفاده می شود. برای فرآیند تخمیر مفید است. آگار آگار به عنوان یک نگهدارنده در فرآوری مواد غذایی عمل می کند. همچنین دارای کاربردهای مختلف دیگری مانند امولسیفایر، حامل، روان کننده، تثبیت کننده، تجزیه کننده ملین در صنایع دارویی و آرایشی است. از آگار آگار در امولسیون عکاسی نیز استفاده می شود. |
| نمایه ایمنی | در اثر مصرف خفیف سمی است. هنگامی که حرارت داده می شود تا تجزیه شود، دود و بخار شدید منتشر می کند. |
| ایمنی | آگار به طور گسترده در کاربردهای غذایی استفاده می شود و در کاربردهای دارویی خوراکی و موضعی استفاده می شود. به طور کلی هنگامی که به عنوان یک ماده کمکی استفاده می شود، نسبتاً غیر سمی و غیر تحریک کننده در نظر گرفته می شود. LD50(همستر، خوراکی): 6.1 گرم بر کیلوگرم LD50(موش، خوراکی): 16.{1}} گرم در کیلوگرم LD50(خرگوش، خوراکی): 5.8 گرم بر کیلوگرم LD50(موش، خوراکی): 11.{1}} گرم در کیلوگرم |
| ذخیره سازی | محلول های آگار در pH 4-10 پایدارترین هستند. آگار باید در جای خشک و خنک نگهداری شود. ظروف این مواد ممکن است در صورت خالی بودن خطرناک باشند زیرا بقایای محصول (گرد و غبار، مواد جامد) را در خود نگه می دارند. |
| ناسازگاری ها | آگار با عوامل اکسید کننده قوی ناسازگار است. آگار آبگیری شده و از محلول توسط اتانول (95%) رسوب می کند. اسید تانیک باعث بارش می شود. الکترولیت ها باعث کم آبی جزئی و کاهش ویسکوزیته سل می شوند. |
| وضعیت نظارتی | GRAS فهرست شده است. برای استفاده به عنوان یک افزودنی غذایی در اروپا پذیرفته شده است. در پایگاه داده مواد غیر فعال FDA (قرص های خوراکی) گنجانده شده است. در فهرست مواد غیر دارویی قابل قبول کانادا گنجانده شده است. در داروهای غیر تزریقی دارای مجوز در بریتانیا گنجانده شده است. |
| محصولات و مواد اولیه آماده سازی آگار |
| مواد خام | ال-گالاکتوز |
| محصولات آماده سازی | L-Alanine-->Calcium gluconate-->Disodium 5'-Inosinate-->Polyinosinic acid-polycytidylic acid-->Inosine-->Dextran-->Abamectin-->POLYOXIN A-->α-Amylase-->POLYOXIN B-->Gongzhulingmeisu-->LACTICACIDBACTERIA-->hericium erinaceus extract-->Streptodornase/streptokinase-->آسپاراژیناز |
تگ های محبوب: آگار، تولید کنندگان آگار چین، تامین کنندگان، کارخانه
یک جفت: 6-آمینو-1-هگزانول
شما نیز ممکن است دوست داشته باشید
ارسال درخواست
