محصولات

اریتریتول

معرفی محصول

اطلاعات پایه اریتریتول

نام محصول:	اریتریتول
مترادف ها:	1،2،3،4-بوتان تترول، (R،S)-;2،3،4-بوتان تترول،(R،S)-1؛3،{{ 10}}بوتان تترول، (تتا، اس)-2؛ آنتی اریتریت؛ بوتان تترول؛ اریتریت؛ اریتریتول، مزو-؛ اریتریتول، مزو-
CAS:	149-32-6
MF:	C4H10O4
مگاوات:	122.12
EINECS:	205-737-3
دسته بندی محصولات:	بیوشیمی، اریتروز، قندها، کربوهیدرات‌ها و گلوکزیدها، الکل‌های قندی، قندها، مواد افزودنی غذایی و طعم‌دهنده، افزودنی‌ها و شیرین‌کننده‌های غذایی، بازدارنده‌ها؛149-32-6
فایل مول:	149-32-6.mol

خواص شیمیایی اریتریتول

نقطه ذوب	118-120 درجه (روشن)
نقطه جوش	329-331 درجه (روشن)
تراکم	1451 گرم بر سانتی متر³
ضریب شکست	1.4502 (تخمین)
FEMA	4819\|?اریتریتول
Fp	329-331 درجه
دمای ذخیره سازی	-20 درجه
انحلال پذیری	H₂O: 0.1 گرم در میلی لیتر، شفاف تا تقریباً شفاف، بی رنگ
فرم	پودر کریستالی یا کریستال
pka	13.9 (در 25 درجه)
رنگ	سفید تا مایل به سفید
بو	در 1{1}}.00?%. بی بو
حلالیت در آب	محلول
مرک	14,3675
BRN	1719753
ثبات:	پایدار. ناسازگار با اکسید کننده قوی است.
InChIKey	UNXHWFMMPAWVPI-ZXZARUISSA-N
LogP	-2.996 (estate)
مرجع پایگاه داده CAS	149-32-6(مرجع پایگاه داده CAS)
مرجع شیمی NIST	2(r)،3(s)-1،2،3،4-بوتان تترول(149-32-6)
سیستم ثبت مواد EPA	اریترول (149-32-6)

نکات ایمنی

کدهای خطر	شی
بیانیه های ریسک	36/37/38
بیانیه های ایمنی	26-36
WGK آلمان	3
RTECS	KF2000000
F	3-10
TSCA	آره
کد HS	29054910
داده های مواد خطرناک	149-32-6(داده‌های مواد خطرناک)
سمیت	LD50 in male, female rats (g/kg): 6.6, 9.6 i.v.; >16, >16 sc; 13.1، 13.5 شفاهی (مونرو)

اطلاعات MSDS

ارائه دهنده	زبان
اریتریتول	انگلیسی
سیگما آلدریچ	انگلیسی
ACROS	انگلیسی
آلفا	انگلیسی

استفاده و سنتز اریتریتول

خواص شیمیایی	کریستال یا پودر سفید
خواص شیمیایی	اریتریتول (مزو-اریتریتول، مزو-1،2،3،4-تتراهیدروکسی بوتان) برای مدت طولانی شناخته شده است. با این حال، استفاده بالقوه آن به عنوان یک شیرین کننده فله نسبتاً دیر تشخیص داده شد. اریتریتول یک ترکیب طبیعی از چندین غذا و نوشیدنی در سطوحی است که گاهی اوقات بیش از 1 گرم در کیلوگرم است. حلالیت آن در آب تقریباً 370 گرم در لیتر در دمای اتاق است و با افزایش دما افزایش می یابد. اریتریتول در دمای 121 درجه سانتیگراد ذوب می شود و تا بیش از 160 درجه سانتیگراد و در محدوده pH بین 2 تا 10 پایدار است. بسته به غلظت مورد استفاده، اریتریتول تقریباً 60٪ به شیرینی ساکارز است. این غیر پوسیدگی زا است و در بدن انسان متابولیزه نمی شود، به این معنی که کم و بیش بدون کالری است. در اتحادیه اروپا، اریتریتول به عنوان E 968 برای تعداد زیادی از برنامه های غذایی تایید شده است. این GRAS در ایالات متحده است و همچنین در بسیاری از کشورهای دیگر تایید شده است.
خواص شیمیایی	اریتریتول یک الکل قند (پلیول) است که به صورت پودر سفید یا تقریباً سفید یا ماده دانه ای یا کریستالی وجود دارد. طعم مطبوعی با شیرینی ملایم تقریباً 60 تا 70 درصد ساکارز دارد. همچنین دارای گرمای منفی محلول بالایی است که اثر خنک کنندگی قوی ایجاد می کند.
مشخصات	شیرینی اریتریتول کم است، شیرینی اریتریتول فقط 60%-70% ساکارز است، ورودی مزه خنک دارد، طعم خالص است و پس از تلخی وجود ندارد. می توان از آن در ترکیب با شیرین کننده های با شدت بالا استفاده کرد تا طعم نامطلوب شیرین کننده های با شدت بالا را مهار کند. اریتریتول پایداری بالایی دارد، در برابر اسید و حرارت بسیار پایدار است و مقاومت اسیدی و قلیایی بالایی دارد. در دمای زیر 200 درجه تجزیه نمی شود و تغییر نمی کند و برای ایجاد تغییر رنگ تحت واکنش Maillard قرار نمی گیرد. گرمای انحلال اریتریتول زیاد است: اریتریتول هنگام حل شدن در آب اثر گرماگیر دارد و گرمای انحلال تنها 97.4 کیلوژول بر کیلوگرم است که بالاتر از درجه گرماگیر گلوکز و سوربیتول است و هنگام غذا خوردن احساس خنکی دارد. . حلالیت اریتریتول در 25 درجه 37 درصد (W/W) است. با افزایش دما، حلالیت اریتریتول افزایش می یابد و بلور شدن و جداسازی کریستال ها آسان است. اریتریتول بسیار آسان برای متبلور شدن است، اما رطوبت را در محیطی با رطوبت 90 درصد جذب نمی کند. خرد کردن آن برای به دست آوردن یک محصول پودری آسان است که می توان از آن روی سطح غذا استفاده کرد تا از جذب رطوبت و خراب شدن غذا جلوگیری کند.
استفاده می کند	اریتریتول یک شیرین کننده (پلیول) است که از تخمیر گلوکز تولید می شود، بستر غنی از گلوکز از هیدرولیز آنزیمی نشاسته به دست می آید. 70-6{3}}-70 درصد به شیرینی شکر است، دارای پایداری حرارتی و اسیدی عالی، تحمل گوارشی بالا و ارزش کالری 0.2 کیلو کالری در گرم است. این تنها پلی ال تولید شده توسط تخمیر است. می توان از آن به عنوان جایگزین قند در قنادی ها، نوشیدنی ها و دسرها استفاده کرد.
استفاده می کند	شیرین کننده غیر پوسیدگی زا و کم کالری (0.4 کیلوکالری در گرم).
استفاده می کند	شیرین کننده غیر مغذی در نوشیدنی ها.
تعریف	ChEBI: مزودیاسترئومر بوتان-1، 2،3،4-تترول.
روش های تولید	اریتریتول یک محصول مشتق شده از نشاسته است. نشاسته به صورت آنزیمی به گلوکز هیدرولیز می شود که با استفاده از مخمرها یا قارچ های اسموفیل (مانند Moniliella pollinis یا Trichosporonoides megachiliensis) از طریق فرآیند تخمیر به اریتریتول تبدیل می شود.
تولید بیوتکنولوژیک	سنتز اریتریتول بسیار دشوار است. یکی از احتمالات، احیای کاتالیزوری اسید تارتاریک با نیکل رینی است، که با این حال، تریتول را نیز تولید می کند، دیاسترومری از اریتریتول که نیاز به جداسازی هر دو دارد. تریتول ممکن است ایزومریزه شود که باعث افزایش بازده اریتریتول می شود. سنتز شیمیایی دیگر از بوتان-2-دیول-1 شروع می‌شود. ۴ که با کلر موجود در قلیایی آبی واکنش داده و اریتریتول-2-کلروهیدرین تولید می‌کند و می‌تواند با محلول کربنات سدیم هیدرولیز شود. سنتز از نشاسته دی آلدهید در حضور کاتالیزور نیکل در دماهای بالا نیز امکان پذیر است. با توجه به خواص فیزیولوژیکی خاص اریتریتول، با کشف تعداد فزاینده ای از میکروارگانیسم هایی که قادر به تولید این ماده بودند، علاقه تجاری افزایش یافت. امروزه، تولید تجاری اریتریتول ظاهراً تنها بر اساس تخمیر است. در تخمیرهای اریتریتیتول بیشتر از مخمرهای اسموفیل استفاده می شود. بر اساس ارسال های نظارتی برای تولید تجاری، T. megachiliensis، M. pollinis، و Y. lipolytica استفاده می شود. همچنین ادعا می شود که P. tsukubaensis و Aureobasidium sp. برای تولید تجاری استفاده می شود. میکروارگانیسم های تولید کننده اریتریتول اغلب پلی ال های دیگری مانند ریبیتول را تولید می کنند. با این وجود، برخی از سویه ها دارای عملکرد نسبتاً بالایی از اریتریتول بودند. تخمیر دو مرحله ای C. magnoliae روی 400 گرم در لیتر گلوکز منجر به نرخ تبدیل 41 درصد و بهره وری 2.8 گرم در لیتر در ساعت شد. M. pollinis کشت شده بر روی گلوکز و چندین منبع نیتروژن، غلظت اریتریتول را تا 175 گرم در لیتر با نرخ تبدیل 43 درصد به همراه داشت. محدودیت اکسیژن منجر به تشکیل اتانول و محدودیت نیتروژن در کف قوی شد. یک جهش یافته بازدهی حتی بهتری هم داد. P. tsukubaensis KN 75 به صورت هوازی بر روی گلوکز کشت شده، 245 گرم در لیتر اریتریتول با بازده بالا 61 درصد تولید کرد. بهره وری 2.{12}} گرم در لیتر ساعت بود. افزایش مقیاس از 7-L تخمیرکننده آزمایشگاهی به 50،000-L مقیاس صنعتی منجر به بهره‌وری مشابه با ارزش آزمایشگاهی شد.
توضیحات کلی	مزو-اریتریتول متعلق به کلاس الکل های قندی در انواع محصولات غذایی، میوه ها، سبزیجات، نوشیدنی ها و مکمل های غذایی شناسایی می شود. این ماده به عنوان یک افزودنی غذایی با گلیسمی پایین شناخته می شود و به عنوان یک شیرین کننده برای بیماران دیابتی نقش مهمی ایفا می کند، زیرا به دلیل متابولیسم نشدن اما جذب در روده کوچک، اثر گلیسمی یا انسولینیک ندارد. همچنین گزارش شده است که از آن به عنوان جایگزین قند در خمیر دندان، آدامس، محصولات غذایی شیرینی پزی و غیره استفاده می شود.
قابلیت اشتعال و انفجار	طبقه بندی نشده
کاربردهای دارویی	اریتریتول یک ماده جانبی غیر پوسیدگی زا است که به طور طبیعی در انواع آماده سازی های دارویی، از جمله در فرم های دوز جامد به عنوان پرکننده قرص، و در پوشش ها استفاده می شود. همچنین برای استفاده در استنشاق‌های پودر خشک مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین در قرص‌های بدون قند و آدامس‌های دارویی استفاده می‌شود. اریتریتول همچنین می تواند به عنوان رقیق کننده در دانه بندی مرطوب در ترکیب با داروهای حساس به رطوبت استفاده شود. در کاربردهای باکال، مانند آدامس های دارویی، به دلیل گرمای منفی بالای محلول آن که اثر خنک کنندگی قوی ایجاد می کند، استفاده می شود. اریتریتول همچنین به عنوان یک شیرین کننده بدون کالری در شربت ها استفاده می شود. از آن برای ارائه خواص اصلاح کننده حسی با شیرین کننده های شدید استفاده می شود. و همچنین برای پوشاندن مزه های ناخواسته استفاده می شود. اریتریتول همچنین به عنوان یک شیرین کننده غیر پوسیدگی در خمیردندان ها و محلول های دهان شویه استفاده می شود.
اقدامات بیوشیمی/فیزیول	تنوع آللی ژن Tas1r3 بر واکنش های چشایی رفتاری به این الکل قند تأثیر می گذارد و نشان می دهد که این یک لیگاند گیرنده T1R3 است.
ایمنی	اریتریتول در فرمولاسیون های دارویی خوراکی، شیرینی ها و محصولات غذایی استفاده می شود. به طور کلی به عنوان یک ماده غیر سمی، غیر حساسیت زا و غیر تحریک کننده در نظر گرفته می شود. با این حال، گزارش موردی از کهیر ناشی از اریتریتول وجود دارد. وزن مولکولی پایین اریتریتول به بیش از 90% از مولکول های بلعیده شده اجازه می دهد تا به سرعت از روده کوچک جذب شوند. متابولیزه نمی شود و بدون تغییر از طریق ادرار دفع می شود. اریتریتول ارزش کالری کمی دارد (0.8 کیلوژول بر گرم). سازمان جهانی بهداشت میزان مصرف روزانه قابل قبولی از "مشخص نشده" را برای اریتریتول تعیین کرده است. اریتریتول غیر پوسیدگی زا است. مطالعات اولیه نشان می دهد که ممکن است از تشکیل پلاک دندانی جلوگیری کند. به طور کلی، اریتریتول به خوبی تحمل می شود. علاوه بر این، مصرف زیاد آن اثرات ملین ندارد. افزایش قابل توجهی در سطح گلوکز خون پس از مصرف خوراکی وجود ندارد و پاسخ گلیسمی بسیار پایین است و اریتریتول را برای بیماران دیابتی مناسب می کند. LD50 (ماوس، IP): 8-9 گرم بر کیلوگرم LD50 (رت، IV): 6.6 گرم بر کیلوگرم LD50 (rat, oral): >13 گرم بر کیلوگرم
ذخیره سازی	اریتریتول پایداری حرارتی و شیمیایی بسیار خوبی دارد. این غیر رطوبت سنجی است و در دمای 25 درجه به طور قابل توجهی آب اضافی را تا رطوبت نسبی (RH) بیش از 80 درصد جذب نمی کند. اریتریتول در برابر تجزیه در محیط های اسیدی و قلیایی مقاومت می کند و برای دوره های طولانی در pH 2-10 پایدار می ماند. (10) هنگامی که تا 4 سال در شرایط محیطی (20 درجه، 50% RH) ذخیره می شود ثابت شده است که اریتریتول پایدار است.
روش های تصفیه	مزو اریتریتول از آب مقطر یا EtOH مطلق متبلور شده و در دمای 60 درجه در اجاق خلاء خشک می شود. در دمای 110 درجه در خلاء بالا تصعید می شود. از نظر نوری غیر فعال است. [Jeans & Hudson J Org Chem 20 1565 1955، IR: Kuhn Anal Chem 22 276 1950، Beilstein 1 IV 2807.]
ناسازگاری ها	اریتریتول با عوامل اکسید کننده قوی و بازهای قوی ناسازگار است.
وضعیت نظارتی	GRAS فهرست شده است. برای استفاده به عنوان یک افزودنی غذایی در اروپا پذیرفته شده است.