| خواص شیمیایی |
مایع حاوی 100 پی پی ام مونو متیل اتر هیدروکینون به عنوان بازدارنده. |
| استفاده می کند |
مونومر برای رزین های آکریلات. |
| استفاده می کند |
ایزوبوتیل آکریلات در رزین نمک فلزی اسید اکریلیک با عملکرد ضد رسوب خوب استفاده می شود. |
| توضیحات کلی |
مایعی شفاف بی رنگ با بوی تند. نقطه اشتعال 86 درجه فارنهایت. چگالی کمتر از آب. بخارات چشم و دستگاه تنفسی را تحریک می کند. در صورت گرما یا آلودگی ممکن است به صورت گرمازا پلیمریزه شود. اگر پلیمریزاسیون در داخل ظرف انجام شود، ظرف ممکن است به شدت پاره شود. |
| واکنش های هوا و آب |
به شدت قابل اشتعال. کمی در آب حل می شود |
| نمایه واکنش پذیری |
ایزوبوتیل آکریلات یک استر است. استرها با اسیدها واکنش می دهند تا گرما را همراه با الکل ها و اسیدها آزاد کنند. اسیدهای اکسید کننده قوی ممکن است واکنش شدیدی ایجاد کنند که به اندازه کافی گرمازا باشد تا محصولات واکنش را مشتعل کند. گرما نیز از برهمکنش استرها با محلول های سوزاننده ایجاد می شود. هیدروژن قابل اشتعال از اختلاط استرها با فلزات قلیایی و هیدریدها تولید می شود. در حضور گرما و نور به آسانی پلیمریزه می شود و گرمای زیادی تولید می کند. با اکسیدان های قوی واکنش نشان می دهد. REF [Handling Chemicals Safely، 1980. p. 235]. |
| خطر |
قابل اشتعال، خطر آتش سوزی متوسط. |
| خطر سلامت |
سمیت متوسط هنگام بلعیده شدن تماس با چشم باعث تحریک جزئی می شود که بدتر از آن نیست که توسط صابون دست ایجاد می شود. |
| خطر آتش سوزی |
بسیار قابل اشتعال: به راحتی در اثر حرارت، جرقه یا شعله مشتعل می شود. بخار می تواند ترکیبات انفجاری با هوا ایجاد کند. بخارات ممکن است به منبع احتراق بروند و به عقب برگردند. بیشتر بخارات سنگین تر از هوا هستند. آنها در امتداد زمین پخش می شوند و در مناطق کم یا محدود (فاضلاب، زیرزمین، مخازن) جمع می شوند. خطر انفجار بخار در داخل خانه، خارج از منزل و یا در فاضلاب. ممکن است هنگام گرم شدن یا درگیر شدن در آتش به صورت انفجاری پلیمریزه شود. رواناب به فاضلاب ممکن است خطر آتش سوزی یا انفجار ایجاد کند. ظروف ممکن است هنگام گرم شدن منفجر شوند. بسیاری از مایعات سبک تر از آب هستند. |
| قابلیت اشتعال و انفجار |
قابل اشتعال |
| واکنش پذیری شیمیایی |
واکنش پذیری با آب بدون واکنش. واکنش پذیری با مواد معمول: بدون واکنش. ثبات در حین حمل و نقل: پایدار. عوامل خنثی کننده اسیدها و مواد سوزاننده: مناسب نیست. پلیمریزاسیون: پس از قرار گرفتن در معرض گرما، پلیمریزه می شود. پلیمریزاسیون توده ای کنترل نشده می تواند انفجاری باشد. بازدارنده پلیمریزاسیون: متیل اتر هیدروکینون: 10 - 100 ppm; هیدروکینون: 5 پی پی ام |
