| خواص شیمیایی |
مایع بی رنگ بسیار کمی در آب حل می شود؛ محلول در الکل و اتر؛ به راحتی پلیمریزه می شود. |
| استفاده می کند |
ایزوبوتیل وینیل اتر در روش و فرمول تهیه رزین کلرواتری پلیمریزه حجیم استفاده می شود. |
| استفاده می کند |
پلیمر و کوپلیمرهای مورد استفاده در چسب های جراحی، پوشش ها و لاک ها؛ اصلاح کننده رزین های آلکیدی و پلی استایرن؛ نرم کننده برای نیتروسلولز و سایر پلاستیک ها؛ واسطه شیمیایی |
| توضیحات کلی |
یک مایع بی رنگ شفاف. نقطه اشتعال 15 درجه فارنهایت. در صورت آلودگی یا قرار گرفتن در معرض حرارت ممکن است پلیمریزه شود. اگر پلیمریزاسیون در داخل ظرف انجام شود، ظرف ممکن است به شدت پاره شود. بخارات سنگین تر از هوا هستند. |
| واکنش های هوا و آب |
به شدت قابل اشتعال. چگالی کمتر از آب و بسیار کمی محلول در آب است. هنگامی که در معرض هوا قرار می گیرد، تمایل به تشکیل پراکسیدهای انفجاری دارد. هنگامی که اترهای حاوی پراکسید گرم می شوند (تقطیر می شوند) می توانند منفجر شوند [Lewis, 3rd ed., 1993, p. 728]. |
| نمایه واکنش پذیری |
ایزوبوتیل وینیل اتر یک مایع بی رنگ، نسبتا سمی، بسیار قابل اشتعال است. یک خطر آتش سوزی بسیار خطرناک هنگام قرار گرفتن در معرض حرارت، شعله یا عوامل اکسید کننده قوی. هنگامی که در معرض شعله باز یا جرقه قرار می گیرد، به شکل بخار بسیار قابل انفجار است. |
| خطر سلامت |
استنشاق یا تماس با مواد ممکن است باعث تحریک یا سوزش پوست و چشم شود. آتش ممکن است گازهای تحریک کننده، خورنده و/یا سمی تولید کند. بخار آن باعث سرگیجه و خفگی می شود. رواناب ناشی از کنترل آتش ممکن است باعث آلودگی شود. |
| خطر آتش سوزی |
بسیار قابل اشتعال: به راحتی در اثر حرارت، جرقه یا شعله مشتعل می شود. بخار می تواند ترکیبات انفجاری با هوا ایجاد کند. بخارات ممکن است به منبع احتراق بروند و به عقب برگردند. بیشتر بخارات سنگین تر از هوا هستند. آنها در امتداد زمین پخش می شوند و در مناطق کم یا محدود (فاضلاب، زیرزمین، مخازن) جمع می شوند. خطر انفجار بخار در داخل خانه، خارج از منزل و یا در فاضلاب. ممکن است هنگام گرم شدن یا درگیر شدن در آتش به صورت انفجاری پلیمریزه شود. رواناب به فاضلاب ممکن است خطر آتش سوزی یا انفجار ایجاد کند. ظروف ممکن است هنگام گرم شدن منفجر شوند. بسیاری از مایعات سبک تر از آب هستند. |
| قابلیت اشتعال و انفجار |
قابل اشتعال |
| سنتز |
دو مسیر برای تولید IBVE وجود دارد: یکی از استیلن به عنوان ماده اولیه استفاده می کند، دیگری از استیلن به عنوان ماده خام استفاده نمی کند. در صنعت، مسیر استیلن عمدتاً برای تولید IBVE استفاده می شود. IBVE با وینیلاسیون ایزوبوتانول با استیلن در حضور یک کاتالیزور تولید می شود:
کاتالیزورهای معمول مورد استفاده برای فرآیند استیلن هیدروکسیدهای فلزات قلیایی (مانند NaOH و KOH) و آلکوکسیدهای فلز قلیایی (مانند آلکوکسید سدیم و آلکوکسید پتاسیم) هستند. |
| خواص و کاربردها |
ایزوبوتیل وینیل اتر (IBVE) دارای پیوند دوگانه کربن- کربن است و از نظر شیمیایی فعال است. این می تواند با طیف گسترده ای از مواد واکنش داده و مشتقات مختلفی را تشکیل دهد. IBVE در برابر قلیاها پایدار است اما در شرایط اسیدی به آسانی به ایزوبوتانول و استالدئید هیدرولیز می شود. بنابراین، اغلب با افزودن مقدار کمی از پایه مانند تری اتانول آمین تثبیت می شود. |
| روشهای تصفیه |
اتر را سه بار با حجم های مساوی از سدیم آبی 1% بشویید، با CaH2 خشک کنید، آن را با سدیم به مدت چند ساعت رفلاکس کنید، سپس آن را به صورت جزئی از سدیم تقطیر کنید. [Beilstein 1 IV 2054.] |
