| شرح |
متوکسی اتن (MVE) گازی بی رنگ و قابل اشتعال با بوی شیرین و مطبوع در دمای اتاق است. از هوا سنگین تر است و می تواند به یک مکان نسبتاً دور در یک مکان پایین تر پخش شود. MVE در اتانول، اتر و استون محلول است، اما فقط کمی در آب محلول است. MVE به راحتی پلیمریزه می شود، بنابراین هیدروکسید پتاسیم اغلب به عنوان یک بازدارنده پلیمریزاسیون در محصول نهایی اضافه می شود. |
| خواص شیمیایی |
گاز فشرده بی رنگ یا مایع بی رنگ. کمی محلول در آب؛ محلول در الکل و اتر؛ به راحتی پلیمریزه می شود. مواد تجاری حاوی نسبت کمی از بازدارنده پلیمریزاسیون هستند. |
| استفاده می کند |
متیل وینیل اتر یک معرف در تهیه کمپلکس های بین پلیمری آلژینات سدیم است که حامل دارو با تنظیم pH است. |
| استفاده می کند |
کوپلیمرهای مورد استفاده در پوشش ها و لاک ها؛ اصلاح کننده رزین های آلکیل، پلی استایرن و آینومر؛ نرم کننده برای نیتروسلولز و چسب. |
| توضیحات کلی |
گازی بی رنگ با بوی شیرین. به صورت گاز مایع تحت فشار بخار خود حمل می شود. تماس با مایع ممکن است باعث سرمازدگی شود. به راحتی مشتعل می شود. بخارات سنگین تر از هوا هستند. نشتی ها ممکن است مایع یا بخار باشند. ممکن است با جابجایی هوا خفه شود. تحت قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آتش یا گرمای شدید ظروف ممکن است به شدت پاره شوند و موشک پرتاب شوند. |
| واکنش های هوا و آب |
به شدت قابل اشتعال. به آرامی با آب واکنش می دهد تا استالدهید ایجاد کند، واکنش خطرناک نیست مگر اینکه آب داغ باشد یا اسیدها وجود داشته باشند. هنگام قرار گرفتن در معرض هوا، پراکسیدهای خطرناکی تشکیل می دهند. |
| نمایه واکنش پذیری |
متوکسی اتن به شدت با مواد اکسید کننده واکنش می دهد. هنگامی که در معرض حرارت، شعله یا عوامل اکسید کننده قوی قرار می گیرد، به شکل بخار منفجر می شود. با هالوژن ها (برم، کلر) یا هالیدهای هیدروژن (هیدروژن برومید، هیدروژن کلرید) احتمالاً به صورت انفجاری واکنش می دهد [بیکر، 1980، ص. 487]. در تماس با اسیدهای رقیق یا حتی مواد جامد اسیدی خفیف (کلرید کلسیم، سرامیک) تحت همپلیمریزاسیون سریع و گرمازا قرار می گیرد که با آنتی اکسیدان ها نمی توان از آن جلوگیری کرد. باید در حضور پایه ذخیره شود [MVE Brochure, Billingham, ICI, 1962]. |
| خطر سلامت |
استنشاق باعث مسمومیت، تاری دید، سردرد، سرگیجه، تحریک، از دست دادن هوشیاری می شود. بخار مایع یا غلیظ چشم را تحریک می کند و باعث یخ زدگی پوست می شود. آسپیراسیون مایع باعث پنومونیت شیمیایی می شود. |
| خطر آتش سوزی |
رفتار در آتش: ظروف ممکن است منفجر شوند. بخار از هوا سنگین تر است و ممکن است مسافت قابل توجهی را تا منبع احتراق و فلاش بک طی کند. |
| قابلیت اشتعال و انفجار |
فوق العاده قابل اشتعال |
| نمایه ایمنی |
در اثر مصرف خفیف سمی است. یک خطر آتش سوزی بسیار خطرناک زمانی که در معرض گرما، شعله یا اکسیدان قرار می گیرد. هنگامی که در معرض حرارت یا شعله قرار می گیرد به شکل بخار منفجر می شود. می تواند به شدت با مواد اکسید کننده واکنش نشان دهد. برای مبارزه با آتش، جریان گاز را متوقف کنید. واکنش بالقوه انفجاری با هالوژن ها (به عنوان مثال، برم، کلر) یا هالیدهای هیدروژن (به عنوان مثال، هیدروژن برومید، کلرید هیدروژن). در واکنش با اسیدها استالدهید ایجاد می شود. اسیدهای ضعیف پلیمریزاسیون گرمازا اتر را کاتالیز می کنند. اتر ناپایدار می تواند پراکسیدهای خطرناکی را تشکیل دهد. هنگامی که حرارت داده می شود تا تجزیه شود، دود تند و بخارهای تحریک کننده منتشر می کند. |
| سنتز |
فرآیندهای صنعتی تولید MVE شامل مسیر استیلن (فرایند Reppe) و مسیر استال با توجه به مواد اولیه می باشد. الف) استیلن تحت یک واکنش افزودن هسته دوست با متانول در حضور یک باز قوی برای تولید MVE قرار می گیرد. فرآیند اصلی Reppe در دمای 160-165 درجه تحت فشار 2-2.2 مگاپاسکال انجام شد. متداول ترین کاتالیزور مورد استفاده برای این واکنش یک هیدروکسید فلز قلیایی یا یک آلکوکسید فلز قلیایی بود. استیلن معمولاً با نیتروژن رقیق می شد. با این حال، این فرآیند به دمای بالا و فشار بالا نیاز دارد که منجر به یک مشکل ایمنی در جابجایی گاز استیلن در چنین شرایطی می شود. روش دیگر مخلوط هممولار گاز استیلن و متانول تبخیر شده است که به یک راکتور بستر ثابت پر از کاتالیزور ZnO/SiO2 وارد می شود. دمای واکنش در محدوده 200 تا 270 درجه بود. MVE محصول اصلی است و مقدار قابل توجهی محصول جانبی (دی متوکسی اتان) نیز توسط واکنش تعادلی MVE و متانول به دی متوکسی اتان تولید شد. B. MVE از تجزیه در اثر حرارت دی متیل استال در دمای بالا در حضور یک کاتالیزور جامد تهیه می شود. به طور کلی، پیرولیز دی متیل استال در فاز بخار انجام می شود. دی متیل استال تبخیر شد و به یک راکتور با بستر ثابت پر از کاتالیزور فسفات کلسیم وارد شد. در راکتور، دی متیل استال در دمای 320 درجه و تحت فشار اتمسفر به MVE و متانول تقسیم شد. تبدیل دی متیل استال 95٪ و گزینش پذیری به MVE بیش از 98٪ بود. |